shoban
هر قدر به تو نزدیکتر میشم/ از خودم دورتر میشم #؟
shoban
عروسکی می شوم/ از جوراب/ با پنبه پر شده/ بازی می کنی با من/ مادرت می شوم/ خواهرت/ شاگردت/ حتا غول زشت قصه هایت!/ مهم نیست/ فقط گاهی/ مرا به نام کوچکم صدا بزن!
shoban
به تو نگاه می کنم/ به موج نگاهت/ که بر سرم می ریزد/ به شادیت که تحلیل می رود/و/ تمام تیرگی را سر می کشم...
shoban
تو اندوه بباف!/ و من/ گیسوانم را رها می کنم در چنگ باد..
shoban
امشب/ خواب های تاک قدیمی خانه/ هم/ مثل حال من آشفته ست/ وقتی قرار است/ فردا/ دست های رو به آسمانش/ زمین را لمس کند..
shoban
نفرینی در من متولد شده ست/که هر درخت/ شاخه پس می زند/ از گره طناب..
shoban
تمام راه مرگ و زندگی با یک نقطه ی کوچک به هم وصل می شود..
shoban
می دانم چاره ای نداری/ از لابه لای چکنم چکنم های این همه ماشین باید بگذرم/ می خواهم به راه خود بروم/ولی/ می پیچم در یک فرعی/تا/ از چشم سبز و سرخ تو در امان باشم..
shoban
تو را دوباره خواهم دید/ ولی این بار/ منم که گریه می کنم/ تا به تویی تکیه نکنم!
shoban
نمیدونم این تلنگرای پشت سر هم یعنی چی؟! یه جور اعلام جنگه؟ : ) مثلن بچرخ تا بچرخیم ُ این حرفا...
shoban
راست نتوانم گفتن/ که من راستی آغاز کردم/ مرا بیرون کردند.../ اگر تمام راست کنمی/ به یکبار/ همه ی شهر/ مرا بیرون کردندی...# مقالات شمس
shoban
نترس!/ ذهن خویش را آرام خواهم کرد/ تا فکر تو را آشفته نکند/ چه رام دنبال تو ام...