shoban
در این بیداری خاموش/ پشت دیوار تو.../ چقدر انتظار ؟!
shoban
دوباره می چینم/ اه/ باز هم یکی کم است...
shoban
تابوت کوچکی است/ کشوی میز/ برای نامه هایی/ که/ دستهای سبزت را/ گم کرده اند..
shoban
معصومیت تو/ باری است/ که/ نه می توان با خود برد/ نه می توان رها کرد...
shoban
زمان هیچ چیز را از گذشته با خود حمل نمی کند/هر لحظه تازه می شود/خلق میکند/ و/ معدوم می کند..
shoban
پستچی ها ترک پست کردند/ نامه هایم خودسوزی... برای من/ نشانی از تو بس بود..
shoban
خدا/ اول زمین را گرد آفرید/ بعد/ آدم را خلق کرد..