به ساعت نگاه میکنم
حدود سه نصفه شب است
چشم میبندم تا مباد که چشمانت را از یاد برده باشم
و طبق عادت کنار پنجره میروم
سوسوی چند چراغ مهربان
و سایه های کش دار شبگردان خمیده و خاکستریه گسترده بر حاشیه ها
و صدای هیجان انگیز چند سگ
و بانگ آسمانیه چند خروس
از شوق به هوا میپرم چون کودکی ام
و خوشحال که
هنوز معمای سبز رودخانه از دور برایم حل نشده است
آری از شوق به هوا میپرم
و خوب میدانم ....

ما اسیر غم و اصلا غم ما نیست تو را
با اسیر غم خود رحم چرا نیست تو را؟

سید مهدی موسوی

ایییییییییییییییی

واقعا هم بخشکی شانس رضا جان از این بدبختی زندگی برای همه بد اوورده ولی توکلت به خدا باشع عزیز دل

دروغ هر چه قدر بزرگتر باشد مردم بیشتری آن را باور خواهند کرد! Joseph Goebbels
چیزی که الان تو کشور ما انقدری اتفاق افتاده که شده یه اتفاق معمولی