به ساعت نگاه میکنم
حدود سه نصفه شب است
چشم میبندم تا مباد که چشمانت را از یاد برده باشم
و طبق عادت کنار پنجره میروم
سوسوی چند چراغ مهربان
و سایه های کش دار شبگردان خمیده و خاکستریه گسترده بر حاشیه ها
و صدای هیجان انگیز چند سگ
و بانگ آسمانیه چند خروس
از شوق به هوا میپرم چون کودکی ام
و خوشحال که
هنوز معمای سبز رودخانه از دور برایم حل نشده است
آری از شوق به هوا میپرم
و خوب میدانم ....

بنده خدا آخرش تو یه وجب خاک میذارنِت

امیدوارم به هرچی دوست دارید ومیخواید برسید من که هیچی...

اگه نبود چی میگفتی؟؟؟

#بیدل

دیکتاتور ها هیچوقت نمیفهمن

هعی گدا . . . حالا چی میشد یکم از اون کوله بار سنگین که پشتتِ رو به منم میدادی . . . (تجربه رو میگما )

نوچ!
اصن تا تو تست نشی نمیشه

امروز بعد سال تحویل اولین نفری بود که بهم زنگ زد و گفت رضا تا عمر دارم موقع تحویل سال یاد اون روز میفتم