Masih
اینجا سرده، تو هم نیستی...
Masih
تو بارونِ یکریز ِ این پنجره، باید رفتنم رُ تماشا کنی!
Masih
بدونِ تو هیچم... یه سایه، تو سایه... تو خونهیِ وحشت، بدونِ همسایه...
Masih
بدونِ تو هیچم... یهخالی ِ تو هَم! تصویری مخدوشم از پازلی مبهم...
Masih
من به سبکِ خودم اینبار، مینویسم تو ترانه، با همین حرفایِ شخصی که ندارن عاشقانه!
Masih
یهقشون حسّ ِ منظّم، مثل ِ یه ارتش ِ محکم، پشتِ تو واستادم اینجا، تویِ این طوسی ِ مبهم!
Masih
یهسری حرفایِ شخصی، یهترانهیِ خصوصی، مینویسم رو پیانو، با یه خودنویس ِ طوسی...
Masih
رفتن، همیشه اختیاری نیست... آدم یهجاهایی رو مجبوره...
Masih
وقتی نگاهم میکنی، خورشید تکراری میشه!
Masih
از راه که میرسی بازم، عطرت میپیچه تو هوا... فنجونمُ پر میکنی از حسّ ِ طعمی آشنا...
Masih
احساس میکنم تو رو، از پشت ِ اینهمه سکوت! تو کافه، بارون میگیره، وقتی میشینم روبهروت...
Masih
بانویِ من! امشب ترانهسازی کنی.. با این شب ِ وحشی، دوباره بازی کن!
Masih
آرامش، میانِ دستانِ تو... ایک لوون می.
·
موبایل ·
ابزارک ·
کلید اشتراک ·
میانبر ·
راهنما ·
شرایط خدمات ·
حریم خصوصی ·
API ·
نقشه سایت ·
تبلیغات ·
تماس
1 ديدگاه
4 
14 سال و 10 ماه و 19 روز و 22 ساعت و 44 دقيقه قبل