ترانه

هنوز عکس فردین به دیوارشه
هنوز پرسه تو لاله زار کارشه
تو رویاش هنوزم بلیط می خره
میگه این چهارشنبه رو می بره

تو جیباش بلیطای بازندگی
روی شونه هاش کوه ِ این زندگی
حواسش تو سی سال پیش گم شده
دلش زخمی حرف مردم شده

سر کوچه ملی یه مردِ، یه مرد
که سی سال پیش ساعتش یخ زده
نمی دونه دنیا چه رنگی شده
نمی دونه کی رفته کی اومده

سر کوچه ملی یه مردِ، یه مرد
توی پالتوی کهنه عهد بوق
داره عابرا رو نگاه می کنه
که رد میشن از کوچه های شلوغ

هنوز عکس فردین به دیوارشه
خراباتی خوندن هنوز کارشه
یه عالم ترانه تو سینهش داره
قدم هاشو تو لاله زار می شمره

دلش از تئاترهای بسته پره
چشاش از نگاه های خسته پره
هنوز فکر چهارشنبه بردنه
یه عمره که باختاشو رج می زنه

سر کوچه ملی یه مردِ، یه مرد
که سی سال پیش ساعتش یخ زده
نمی دونه دنیا چه رنگی شده
نمی دونه کی رفته کی اومده

سر کوچه ملی یه مردِ، یه مرد
توی پالتوی کهنه عهد بوق
داره عابرا رو نگاه می کنه
که رد میشن از کوچه های شلوغ



" یغما گلرویی "

اوووووووووومدم حالا بمیر بدو وقت ندارم جاهای دیگم تماس گرفتن وقت گرفتن بدووووووو

جون
باشههه تو هم گریه نکن

هه
اره خب

یک شب ،
به خوابم آمدی !
گفتی : ترانه بخوان !
گفتم : بخوانم ف تا چه کسی بشنود ؟
گفتی من !
گفتم : تو که نیستی !
گفتی : تمام این لحظه ها را ،
با چه کسی حرف می زدی ؟
گفتم : با خودم !
گفتی : من در تو زنده ام !
گفتم : از این به بعد ،
تنها برای تو می نویسم ،
بی بی ِ باران !


" یغما گلرویی "