✔ عـلـ[بابا]ــی
Women are sacred, they are the symbol of generations, when they fail, generations will fail زن مقدس و نماد یک نسل است، سقوط او سقوط یک نسل است ... !
✔ عـلـ[بابا]ــی
در وفات دختري فقير از سرما : سيد اشرف الدين حسيني* (نسيم شمال) ... !
✔ عـلـ[بابا]ــی
عاشق همه سال مست و رسوا بادا ... دیوانه و شوریده و شیدا بادا ... !
✔ عـلـ[بابا]ــی
کسانی که حرفی میزنند و دیدگاهشان را غیر فعال میکنند یعنی : "همین که من میگویم" و "هیچ نظری را نمی پذیرم" ... !
✔ عـلـ[بابا]ــی
دلم برای کسی تنگ است که قلب من برای داشتنش عمرها صبر می کند ... دلم برای کسی تنگ است ... !
✔ عـلـ[بابا]ــی
به طرف میگن این خیابون کجا میره ؟ میگه من 40 ساله تو این خیابون زندگی میکنم تا حالا ندیدم جایی بره ... ! ( جهان بینی شخصی )
✔ عـلـ[بابا]ــی
طرف میره استادیوم، جای اینکه فوتبال نگاه کنه مرتب سمت راست و چپ بالای سرش رو با تعجب نگاه می کرده ! بهش میگن: چرا فوتبال نگاه نمیکنی؟ میگه: دنبال کلمه زنده میگردم ... ! ( عدم تطابق )
✔ عـلـ[بابا]ــی
باز باران بارید ، خیس شد خاطره ها ، مرحبا بر دل ابری هوا ، هر کجا هستی باش ، آسمانت آبی ، و تمام دلت از غصه دنیا خالی ... !
✔ عـلـ[بابا]ــی
امروز به همراه نسیمی که می آمد بوی پاییز را از دور دستها احساس کردم ... پاییز را به خاطر بادهایش و به خاطر برگهایش دوست دارم . پاییز رنگ گذشته ها و خاطرات دور را می دهد. پاییز را به خاطر رنگهایش دوست دارم ... بوی پاییز می آید ... !
✔ عـلـ[بابا]ــی
بی تو در کلبه گدایی خویش ، رنجهایی کشیدم که مپرس ... همچو حافظ غریب در ره عشق ، به مقامی رسیده ام که مپرس ... !
دعایت می کنم با این نگاه خسته، گاهی مهربان باشی
13 سال و 2 ماه و 22 روز و 5 ساعت و 33 دقيقه قبلبه لبخندی تبسم را به لب های عزیزی هدیه فرمایی
بیابی کهکشانی را درون آسمان تیره شب ها
بخوانی نغمه ای با مهر
دعایت می کنم، در آسمان سینه ات
خورشید مهری رخ بتاباند
دعایت می کنم، روزی زلال قطره اشکی
بیاید راه چشمت را
سلامی از لبان بسته ات، جاری شود با مهر
دعایت می کنم، یک شب تو راه خانه خود گم کنی
با دل بکوبی کوبه مهمانسرای خالق خود را
دعایت می کنم، روزی بفهمی با خدا
تنها به قدر یک رگ گردن، و حتی کمتر از آن فاصله داری
و هنگامی که ابری، آسمان را با زمین پیوند خواهد داد
مپوشانی تنت را از نوازش های بارانی
دعایت می کنم، روزی بفهمی
گرچه دوری از خدا، اما خدایت با تو نزدیک است
دعایت می کنم، روزی دلت بی کینه باشد، بی حسد
با عشق، بدانی جای او در سینه های پاک ما پیداست
شبانگاهی، تو هم با عشق با نجوا
بخوانی خالق خود را
اذان صبحگاهی، سینه ات را پر کند از نور
ببوسی سجده گاه خالق خود را
دعایت می کنم، روزی خودت را گم کنی
پیدا شوی در او
دو دست خالیت را پرکنی از حاجت و
با او بگویی:
بی تو این معنای بودن، سخت بی معناست
دعایت می کنم، روزی
نسیمی خوشه اندیشه ات را
گرد و خاک غم بروباند
کلام گرم محبوبی
تو را عاشق کند بر نور
دعایت می کنم، وقتی به دریا می رسی
با موج های آبی دریا به رقص آیی
و از جنگل، تو درس سبزی و رویش بیاموزی
بسان قاصدک ها، با پیامی نور امیدی بتابانی
لباس مهربانی بر تن عریان مسکینی بپوشانی
به کام پرعطش، یک جرعه آبی بنوشانی
دعایت می کنم، روزی بفهمی
در میان هستی بی انتها باید تو می بودی
بیابی جای خود را در میان نقشه دنیا
برایت آرزو دارم
که یک شب، یک نفر با عشق در گوش تو
اسم رمز بگذشتن ز شب، دیدار فردا را به یاد آرد
دعایت می کنم، عاشق شوی روزی
بگیرد آن زبانت
دست و پایت گم شود
رخساره ات گلگون شود
آهسته زیر لب بگویی، آمدم
به هنگام سلام گرم محبوبت
و هنگامی که می پرسد ز تو، نام و نشانت را
ندانی کیستی
معشوق عاشق؟
عاشق معشوق؟
آری، بگویی هیچ کس
دعایت می کنم، روزی بفهمی ای مسافر، رفتنی هستی
ببندی کوله بارت را
تو را در لحظه های روشن با او
دعایت می کنم ای مهربان همراه
تو هم ای خوب من
گاهی دعایم کن