دعایت می کنم با این نگاه خسته، گاهی مهربان باشی

به لبخندی تبسم را به لب های عزیزی هدیه فرمایی

بیابی کهکشانی را درون آسمان تیره شب ها

بخوانی نغمه ای با مهر

دعایت می کنم، در آسمان سینه ات

خورشید مهری رخ بتاباند

دعایت می کنم، روزی زلال قطره اشکی

بیاید راه چشمت را

سلامی از لبان بسته ات، جاری شود با مهر

دعایت می کنم، یک شب تو راه خانه خود گم کنی

با دل بکوبی کوبه مهمانسرای خالق خود را

دعایت می کنم، روزی بفهمی با خدا

تنها به قدر یک رگ گردن، و حتی کمتر از آن فاصله داری

و هنگامی که ابری، آسمان را با زمین پیوند خواهد داد

مپوشانی تنت را از نوازش های بارانی

دعایت می کنم، روزی بفهمی

گرچه دوری از خدا، اما خدایت با تو نزدیک است

دعایت می کنم، روزی دلت بی کینه باشد، بی حسد

با عشق، بدانی جای او در سینه های پاک ما پیداست

شبانگاهی، تو هم با عشق با نجوا

بخوانی خالق خود را

اذان صبحگاهی، سینه ات را پر کند از نور

ببوسی سجده گاه خالق خود را

دعایت می کنم، روزی خودت را گم کنی

پیدا شوی در او

دو دست خالیت را پرکنی از حاجت و

با او بگویی:

بی تو این معنای بودن، سخت بی معناست

دعایت می کنم، روزی

نسیمی خوشه اندیشه ات را

گرد و خاک غم بروباند

کلام گرم محبوبی

تو را عاشق کند بر نور

دعایت می کنم، وقتی به دریا می رسی

با موج های آبی دریا به رقص آیی

و از جنگل، تو درس سبزی و رویش بیاموزی

بسان قاصدک ها، با پیامی نور امیدی بتابانی

لباس مهربانی بر تن عریان مسکینی بپوشانی

به کام پرعطش، یک جرعه آبی بنوشانی

دعایت می کنم، روزی بفهمی

در میان هستی بی انتها باید تو می بودی

بیابی جای خود را در میان نقشه دنیا

برایت آرزو دارم

که یک شب، یک نفر با عشق در گوش تو

اسم رمز بگذشتن ز شب، دیدار فردا را به یاد آرد

دعایت می کنم، عاشق شوی روزی

بگیرد آن زبانت

دست و پایت گم شود

رخساره ات گلگون شود

آهسته زیر لب بگویی، آمدم

به هنگام سلام گرم محبوبت

و هنگامی که می پرسد ز تو، نام و نشانت را

ندانی کیستی

معشوق عاشق؟

عاشق معشوق؟

آری، بگویی هیچ کس

دعایت می کنم، روزی بفهمی ای مسافر، رفتنی هستی

ببندی کوله بارت را

تو را در لحظه های روشن با او

دعایت می کنم ای مهربان همراه

تو هم ای خوب من

گاهی دعایم کن

روز وشب می گـردد این دل بر مدار چشم تو

دل دونیـمــم می کنــد نصـف النهــار چشم تـو

درکسوف متن تـــاریـــخ نـگاهــت خـوانــده ام

نقـشـــه ی جــغـــرافـیـــای روزگـــار چشم تـو

چرخ گـردون ست عمری رمـزسر گردانی اش

حـاصـل سـرگشـتگی در گیــــر و دار چشم تـو

می شـود پـــی بـــرد از عـمـق نــگاه روشنــت

نقـش مـی بنـــدنـــد دریــــا هـا کنـــار چشم تـو

جـذبـــه ای دارد که بــی شـک لابـلای ابــرهـا

می کِشـــد حتــی خــدا هــم ، انتـظــار چشم تو

دریــا تــریـن گـــدازه بریزم به روزتـو

در وسـعـتی زدرد، شبـی خـون ببارمت

یک شـب بیــا ولیــلی من بـاش نـازنین

تا نقــد جـان به شیوه ی مجنون ببارمت

خورشـید من بیا که تو بالا تـری زعشق

تـا شعـله شعـله در دل گــــردون ببارمت

این روزها چقــــدر فـــــراوان تصادفی

در ذهن شهر خلـــــــوت انسان تصادفی

دیگر به خــط سیر دو چشم اعـتماد نیست

این روزها مسیر اتــــــــــوبــان تصادفی

در طرح هــــــای مبهم بن بست کوچه ها

خط می خورد مسیر خیابـــــــــان تصادفی

بغض عطش به حنجره ی خاک مانده است

در سفره ها که زمـــــــزمه ی نان تصادفی

دیگر به انتهــای زمسـتـــــــان نمی رسـیم

وقتی ست خـط روشـن بـــــــاران تصادفی

در امتداد خـط خـطی ِ این مسیـر هم

شایـد رسیـد نقطه ی پـایـان تصادفی

گل مــی کنـــد به باغ نگـاهت جـوانیم

وقــتی بروی دامـــن خـــود می نشانیم

داغ جنون قـــطره ی اشــکم به چشم تو

هر چند از دو چـشم خودت می چکانیم

مـن عابـــر شــکســته دل خـلوت تو ام

تا بیـکران چشــم خـــودت مــی کشانیم

یک مشـت بغض یخ زده تفسیر می کند

انـــــدوه و درد غربــت بــی همــزبانیم

وقــتی پـرید رنگ تو از پشت قصه ها

تصــویر شد نهـــایت رنـــگــین کـمانیم

تو، آن گلی که می شــکفی در خیال من

پُر می شود زعطر خوشــت زنــدگانیم

در کـهــکشان چـشم تو گم می شود دلم

سرگـشتـــه در نــــهایــتی از بی نشانیم

زیــبـــاترین ردیف غـــزلهای من توئی

ای یـــــار ســــرو قـــامت ابـرو کمانیم

حـــالا بیـــا و غــربت ما را مرور کن

ای یــــادگــــــار وســعت سبـز جوانیم