✔ عـلـ[بابا]ــی
دکتر و سهراب دریک قاب ... !
✔ عـلـ[بابا]ــی
پناهم می دهی امشب ؟ میان آب و گل رقصان ، میان خار و گل خندان در آن آغوش نورانی ، پناهم می دهی امشب ؟ دل و دین در کف یغما و من تنها در این هنگام روحانی ، پناهم می دهی امشب ؟ ... !
✔ عـلـ[بابا]ــی
عشق مثل آبي است درون دستت ... اگر از آن غافل شوي جز خاطره چيزي برايت باقي نمي ماند ... !
✔ عـلـ[بابا]ــی
گویند رمز عشق مگوئید و مشنوید ... مشکل حکایتیست که تقریر میکنند ... ! ( حافظ )
✔ عـلـ[بابا]ــی
آشفته دلان را هوس خواب نباشد ... شوری که به دریاست به مرداب نباشد ... !
✔ عـلـ[بابا]ــی
زندگی گرمی دلهای به هم پیوسته است ... تا در آن دوست نباشد همه درها بسته است ... !
✔ عـلـ[بابا]ــی
بیاموزیم که اگر ستاره نیستیم ، ابر هم نباشیم که جلو درخشش ستاره ها را بگیریم ... !
✔ عـلـ[بابا]ــی
می شود ای دوست آیا آن نگاهت را خرید ؟ یا برای آسمان ها روی ماهت را خرید ؟ ... من دلم لبریز از آشوب و زنگار و غم است ، می شود آیینه وش یه لحظه آهت را خرید ؟ ... !
✔ عـلـ[بابا]ــی
در خون من غرور نیاکان نهفته است / خشم و ستیز رستم دستان نهفته است / در تنگنای سینهٔ حسرت کشیده ام / گهوارهٔ بصیرت مردان نهفته است / خاک مرا جزیرهٔ خشکی گمان مبر / دریای بی کران و خروشان نهفته است / خالی دل مرا تو ز تاب و توان مدان / شیر ژیان میان نیستان نهفته است ... !
✔ عـلـ[بابا]ــی
بینند همه هلال و من ابرویت ، گیرند همه روزه و من گیسویت ... در دایره ی دوازده ماه تمام ، یک ماه مبارک است آن هم رویت ... !
دعایت می کنم با این نگاه خسته، گاهی مهربان باشی
13 سال و 2 ماه و 19 روز و 11 ساعت و 31 دقيقه قبلبه لبخندی تبسم را به لب های عزیزی هدیه فرمایی
بیابی کهکشانی را درون آسمان تیره شب ها
بخوانی نغمه ای با مهر
دعایت می کنم، در آسمان سینه ات
خورشید مهری رخ بتاباند
دعایت می کنم، روزی زلال قطره اشکی
بیاید راه چشمت را
سلامی از لبان بسته ات، جاری شود با مهر
دعایت می کنم، یک شب تو راه خانه خود گم کنی
با دل بکوبی کوبه مهمانسرای خالق خود را
دعایت می کنم، روزی بفهمی با خدا
تنها به قدر یک رگ گردن، و حتی کمتر از آن فاصله داری
و هنگامی که ابری، آسمان را با زمین پیوند خواهد داد
مپوشانی تنت را از نوازش های بارانی
دعایت می کنم، روزی بفهمی
گرچه دوری از خدا، اما خدایت با تو نزدیک است
دعایت می کنم، روزی دلت بی کینه باشد، بی حسد
با عشق، بدانی جای او در سینه های پاک ما پیداست
شبانگاهی، تو هم با عشق با نجوا
بخوانی خالق خود را
اذان صبحگاهی، سینه ات را پر کند از نور
ببوسی سجده گاه خالق خود را
دعایت می کنم، روزی خودت را گم کنی
پیدا شوی در او
دو دست خالیت را پرکنی از حاجت و
با او بگویی:
بی تو این معنای بودن، سخت بی معناست
دعایت می کنم، روزی
نسیمی خوشه اندیشه ات را
گرد و خاک غم بروباند
کلام گرم محبوبی
تو را عاشق کند بر نور
دعایت می کنم، وقتی به دریا می رسی
با موج های آبی دریا به رقص آیی
و از جنگل، تو درس سبزی و رویش بیاموزی
بسان قاصدک ها، با پیامی نور امیدی بتابانی
لباس مهربانی بر تن عریان مسکینی بپوشانی
به کام پرعطش، یک جرعه آبی بنوشانی
دعایت می کنم، روزی بفهمی
در میان هستی بی انتها باید تو می بودی
بیابی جای خود را در میان نقشه دنیا
برایت آرزو دارم
که یک شب، یک نفر با عشق در گوش تو
اسم رمز بگذشتن ز شب، دیدار فردا را به یاد آرد
دعایت می کنم، عاشق شوی روزی
بگیرد آن زبانت
دست و پایت گم شود
رخساره ات گلگون شود
آهسته زیر لب بگویی، آمدم
به هنگام سلام گرم محبوبت
و هنگامی که می پرسد ز تو، نام و نشانت را
ندانی کیستی
معشوق عاشق؟
عاشق معشوق؟
آری، بگویی هیچ کس
دعایت می کنم، روزی بفهمی ای مسافر، رفتنی هستی
ببندی کوله بارت را
تو را در لحظه های روشن با او
دعایت می کنم ای مهربان همراه
تو هم ای خوب من
گاهی دعایم کن