اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

درد دارد

اين همه روزهای رفته

بی تو...

معجزه ای دور از دسترس.

دلتنگ معجزه هايی ميشوی،

كه آنها را روزمره می دانستی...

اما تو ...
باور نکن!

امین

حالا وقتش رسیده که اژدهاشوند

دست هایی که توی آستین پرورانده بودیشان.

به یکی جرعه چنان مست و خرابم کردند کز خرابی ز خرابات جوابم کردند

بی پروا به خیابان زده ام

امّانمی شوم…

دیگر

خیس نمی شوم.