اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

مرا حبس کن // در آغوشت // من برای حصار بازوان تو // مجرم ترین زندانی ام...

روزی که رفتی
يک روز بارانی بود
و چقدر دوست دارم
يک روز بارانی ديگر
برگردی
و زير چترت
مرا جدی بگيری!

عشق یعنی اینکه بدونی نمیشه؛ اما نتوانی ترکش کنی...

چارلز بوکوفسکی

گفتم کبوتر بوسه ... گفتی پَر



گفتم گنجشک آن همه آسودگی ... گفتی پَر



گفتم پروانه ی پرسه های شبانه ... گفتی پَر



گفتم التماس علاقه ، بیتابی ترانه ، بیداری بی حساب ...



نگاهم کردی !



نه انگشتی از زمین زندگی ام بلند شد نه واژه پَر از بام لبان تو پر کشید.



سکوت کردی که چشمه ی شبنم از شنزار سادگی من بجوشد !

پـشت سنگینی یـک درد

دلشوره می زند بالا

......... پیراهن خسته روز را

دلتنگم

برای باغچه٬ درخت گیلاس٬ نبودن پدری که می آید...

دلم تنگ است

برای لبخندی مادرانه٬ / گریه ای کودکانه... / دعوایی برادرانه / برای حیاط خانه/ صدای سه تار/ شعری تازه/ صدایی آشنا/ غصه ای مشترک/ دردی خودمانی/ برای خنده های بلند/ جمعی به علاوه من/ صدای فرهاد/ مشقی تازه/ عطش/ شکوفه/ هفت سین/

داشتن بهانه ای برای ثانیه ها٬ انتظار٬ کوچه٬ خلوت٬

گاهی اکنون و همینجا احساس غربت می کنم... من از کجا دورم...

شانه خالی نکن!شاید خورشید چشمانش ابری است

سکوت لحظه های بی کسی ...

احساسم را که زنجیر می کنم ریشه هایم خشک می شود

درونم را اراسته ام به بوی عشق درونم ریشه دوانده در موهبت خدایم.

چه کودکانه و نابخردانه به درونم چشم دوخته بودم گمان

نمی کردم زمانه و مردمانش به ظاهرم چشم دوخته اند!!!!!

اه که می کشم زمانه هم برایم حسرت می خورد

وجدان تیغ

رگ تنهاییم را نمی برّد .....

دوئل نمی کنم

شخصیت من مدت هاست ترور شده!