اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

چون خونه خرابکنن در ضمن طلا شده گرمی 138

؛ببین

موهات که شانه میزنی

چه بلایی سر شعرهام می‌آید

غلط نکنم نسبتی

داری با....باد

زورم می‌گیرد بنویسم

تو نیایی،

بعد کسی بردارد

برای معشوقه‌اش

بخواند و

دست توی موهایش....

مگر بوسه‌هایت گره از کار وا کند....

مرا چه به شعر

و شاعری...

باید بروم

رد پایت

را ببوس‌م!

به خودت رفته
این خیال بازیگوش!

هر روز تو را می‌بیند!

گفتی می‌مانی

فقط .....

یادت رفت بگویی

توی ِ شعرهام!

درود صدف ِ عزیز . .

باران را بی‌خیال،
مه رقیق صبحگاهی
همیشه هست
و ذرات معلق در آسمان....



کاش یک‌بار هم شده از
حال و هوای تو خبر بدهند!