تو
یک بار برای همیشه
به مُهره ی سیاه ِ نگاهت
تمام ِ مُهره های حواس ِ من را
بُردی ..

که ستاره ها شب را برایم روشن خواهند کرد

یادَم باشد که قاصدکی دَر راه اَست،

که بهار نزدیـــــــک است

که فَردا مُنتظــرم می ماند،که من راه رفتن

می دانَـــم و دویــــدن،

و جادِه ها قدم هایم را شُماره خواهَند کرد

اگر روزی دلم گِرفت یادم باشــد که خُدای من

اینجاست هَمین نَزدیکیها،و مَن، تنها نیستَم................

پیدا نیستی ..

شعر، قصه ی موهای توست