اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

بیدار شو!
کمی جوشانده از آسمان برایت دم کرده ام

و تو
در کوچه‌ی کناری
اشتباهی خواهی پیچید

من
طعم شیرین یافتن را در طعم تلخ از دست دادن یافتم!
و...دراین میان سهم من تنها یک
(یادت بخیرساده بود!!!)

سر جاده....

چکه های روحم در هوای بارونی

می خندم

بغض می کنم

می گریم

وحتی قهر می کنم

بی هیچ ملاحظه ای ،مهم نیست اگر بگویی چه بچگانه است

دلم کودکی ام رامی خواهد

غل وغش نمی خواهم

نیستی اما یادت اینجاست

وقت گل کردن رویاست

روز مرگم دوست را دعوت كنيد

دور قبرم را كمے خلوت كنيد

بعد مرگم خنده را از سر كنيد

دستانم کوتاه

پاهایم دراز

ازگلیم خود

ازحال زارم

همه

رازم خواندند

تنهایم

درمیان ولوله اطراف