اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

من عاشقم ....عاشق تر از اونی که تو فکرش و کنی...هه هه...تمام و دیگر هیچ...؟!

ای دل ، چنان بنال که آن ماه نازنین
آگه شود ز رنج من و عشق پاک من
هر چند بسته مرگ کمر بر هلاک من
ای شعر من ، بگو که جدایی چه می کند

یک روز کنار آب و آبادانی

تنها و غریب و خطخطی می‌میریم

چاقو را در سینه ی خود فرو می کنم...

تماشای این آدم های تا خورده

زخمی است که با نجابت رابطه ای ندارد