اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

بیا با هم قرار بگذاریم

.

.

فقط ،

قرار بگذاریم

تو نیا

بیا و ببین دیوانه شدم

از بس که دلتنگی هایم را
دست کم گرفتی

اذان را بگو ...

بساط شیر و خرما

را عَلَم کن

وقت افطار

غم و درد است

کاش چراغ ماه را خاموش می کردی،
شب را نمی دیدم...