اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

بي تو حتي باران هم بوي


تشنگي ميدهد

.تا آخر عمرت هم اگر تنها ماندی مهم نیست


فقط نذار به جایی برسی


که تو آغوش کسی با یاد یک نفر دیگه بخوابی ... .

نیلوفرها در مرداب می رویند

تو را با اشک خون از دیده بیرون راندم آخر هم ، که تا در جام قلب دیگری ریزی شراب آرزو را به زلف دیگری آویزی آن گلهای صحرا را....

مگو با من دگر از هستی و مستی...

من از هوش و مهرباني اين پسر خيلي خوشم مياد! شما چطور؟

باورت بشود یا نه ... !؟
روزی می رسد ؛
که دلت برای هیچ کس ،
به اندازه من تنگ نخواهد شد !

یاد سهراب بخیر

آن سپهری که تا لحظه خاموشی گفت

تو مرا یاد کنی یا نکنی

باورت گر بشود گر نشود

حرفی نیست

اما نفسم میگیرد در هوایی که نفسهای تو نیست ..