اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

باران می گیرد
من بی خبر از باران و آواز ناودان
کنج اتاق می نشینم
صدایی می گوید:
بیا و به تماشای واپسین بارش های زمستانه بنشین
حوصله ام نمی گیرد
تو اما
خیس باران شو
به جای من
باران پرست !
نه تو کمرنگی نه من کمرنگ
من فقط دلتنگم و تو نیز دلتنگ

آدم همینن ..آدمن ...آدم

شکوه ای نیست ز طوفان حوادث ما را

در آشوب دلم

سران فتنه اند

چشمانت !

سنجاق می شوم به موهایت

دقیق مثل تو

سنجاق آشفتگی هایم

تــو هم باش

شانه به شانه خیال تو