اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

"یک دقیقه سکوت"

قنوتم بوی باران بی موسم میدهد

و سجده هایم

از دل پاییز طولانی تر

به پایت می افتند

برگرد

دلم تنگ است

سلام می دهم به تقدیر

که گاه زخم می زند

و گاه التیام می دهد

قلم بردار

مرا جایی دیگر

نقاشی کن

مثل یک سرو

زندگی کلاهت را به هوا بیانداز

خدایا خسته ام امروز من

خسته از تاریکی

خسته از تنهایی

خسته از فریادم

خسته از بی مهری

خسته از این همه درد

خسته از این همه بغض

خسته از چهره شهر

خسته از رنگ جفا

دگر از گریه خود خسته شدم

زخم های کهنه

خیلی وقت است که خوب شده اند...

ولی خوب با مثل روز اول بودن فرق دارد...

خراب تر از این نمیشوم این روزها.........

دیگر برد را فراموش کردم......

تو حاکم بر دل باشی....

ببار باران...........

یکی مثل تو....