اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

تا كي؟؟؟
نميدانم...
شايد تا اخرين نفس...

بهانه گیر زبان نفهم...دلم را میگویم..آخر تورا از کجا برایش بیاورم؟؟

در سرابی که غزل عریان بود...

من مسافر بودم

تقدیراواین بود:تصویری ازیک مرددرقاب تنهایی

وتن به تن بیستون از بی تیشه فرهادگریست...

این درختان بی ریشه



فرزندان کدام پاییزند



که اینگونه بهار را



به سوگ نشانده اند .