بگذار من شکسته شوم تو صبور باش

دلتنگی هایم نفس شده اند...

از بس نفس کشیده ام...نفس هایم راه گلویم رابسته اند

گاه می اندیشم حضورت را ملتمسانه نیاز دارم

صدایت را....دلگرمی هایت را....وجودت را...

بدون پشتوانه زندگی کردن را تمرین میکنم

اری زندگی باید کرد...باید...

بی تو زندگی را (باید) کرد..

یا به قول یکی از دوستان باید ادای زندگی را در اورد..