اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

می لرزد ....درونم

پيچكي روي لبخندم مي پيچد

ومي دوزد لحظه هايم را به غم....

می پرستم واژگان را که

سکوت را مقدس می کنند

اهوم...اوکی

پاییز............دوستت دارم با همه دردهایت....

بی تو

آستانۀ درد، مرا از سکوت خالی می کند ومن فریــــاد می کشم

راستـــــی کجایــی؟

آهای هوای ابری تو می دانی من و ناودانی بدون هم یعنی آغاز تنهایی؟

کمی بمان ...

خدایـــا صبر کن ...