اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

وقتي عزيزترينم باهام غريبه شد

تنهايي در اغوشم جا گرفت

می‌دانی

برای چه پاییز زیباست

می‌فهمی

زبان برگ‌های خشک

با کدام زوزه‌ی باد زمزمه می‌کند

آواز بازگشت مجدد گنجشک‌ها را

شعرهایم رنگ ندارد وزن و آهنگ ندارد

گفته بودم شعر من ترانه نیست

پاییز است و هرگز بهاره نیست

شعر هایم درد های کهنه است

دردی که هرگز غریبه نیست

شعرهایم هرچه است از خوب و بد

بهترین از این برایم سرایه نیست

باشه

دلتنگی بی پایانیست

که

روزها دیوانه ام می کند

و

شبها شاعر...!!!

بلی......

In xilii ghashang bud