اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

دست هایم شاید !

دوباره

بوی باران چشمهایت را بگیرد

مهربون من

فکر نکن تو دنیا تنهایی.فکر کن که یه تنها هست که تو براش یه دنیایی

قانعم، بیشتر از این چه بخواهم از تو

گاه گاهی که کنارت بنشینم کافی ست

شاعرم!


خیلی که بخواهم گرد و خاک کنم...

...

شعری می نویسم

آنوقت

اگر توانستی...


مرا در آغوش نگیر !

کنار دریا
عاشق باشی
عاشق تر می شوی
و اگر دیوانه
دیوانه تر

کسی که با رفتنش خوشبختی رو ازت می گیره چه جوری میتونه بهت بگه : روزی هــــزار بــــار بـــرات آرزوی خوشبختــــــی می کنــــــم ..

عشق

آن سوی من

آن سوی تردید

الهییی . . . غصه نخور ... اونَم میاد ...