اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

ترسی هم باشد از وابستگی‌های یک‌طرفه است که آن هم به نظر من دردناکند تا ترسناک.

هر چند از آن هم گریزی نیست و خاطره و تجربه‌سازند ولی می‌سوزانند تا بسازند.

و راستی، آزادی هم یک جور تنهایی است دیگر...

برای بند زدن

دل شکسته ام

تکه ای روبان چیدم

از حلقه اتصالمان ...

دلم برای یک بار هم که شده پایان خوش می‌خواهد ...

مزار عشق ...
گلخانه ای پرپر!
نه برای تسلی ...

مرا خوب احساس کنید..

شیرینی سفر را

جا گذاشتم در ابتدای جاده........

او.....

پس از آن دیگرهیچ

همه جا آرام است

خواستم بگویم٬ تنهایم!

نگاه ِ خندانت٬ مرا شرمگین کرد!