اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

کسی هست
مرا دریابد از تاریکی من؟
کسی
مثـل صـدای آب، روشـن.

تمرین نرنجیدن می کنم و صبوری را مشق!
اما ...
نسیم یاد تو که می وزد ...
هوای دلم بارانیست!
حالا باران هم بیاید!
...گیرم بهار هم بیاید!
چه فرقی میکند اگر تو نباشی؟!

جاده هاي بي مقصد
كه كيلومترها در من دويده ايد
ديگر بس است
بگذاريد
همين جاي همين قصه
كمي هوا بخورم ...

تنها فایده مردنم همین میشود

که گل ها کمی بیشتر زنده می مانند!

سالها بعد ...

پیر مردی روی قبرم شعر می خواند

و در سطح سیاه سنگم چشمش را تماشا می کند !

آه ...

هیچ کس گونه اش را به او نبخشید...

خسته از این پنجره ها....شدم