اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

قهوه ام را.....

کمی از یاد رفته کمی مغرور

کمی بی کس کمی گستاخ

آی خونه دار ..بچه دار....زنبیل رو ور دارو بیار.....

میز ِ کار ِ چوبی ِ کنج اتاق

قلم و کاغذ ِ شعر ِ بی جواب

همه، بی سایه و بی رنگ شدند

زمان دست توست؛

زمین دست توست؛

دنیا متلاشی می شود؛

وقتی دست روی دست می گذاری .

روزی اگر مرا یافتی آرام از کنارم بگذر ...





بی آنکه لحظه ای بمانی !





شـــایـــد





در گوشه ای کسی کمک بخواهد !





و هـنـوز





دیـر نـشـده بـاشـد ...

چشم هایش.....

تنهایی....

گاهــــــــی
ﺣﺘـﮯ ﺟﺮﺍﺕ ﻧﻤﯿﮑﻨﻢ
ﭘﺸﺖ ﺳﺮﻡ ﺭﺍ
ﻧـﮕﺎﻩ ﮐـﻨـــﻢ ،
ﮐﻪ ﺑـﺒـﯿـﻨـﻢ
ﺟـﺎﻡ ﺧﺎﻟﯿـﻪ ، ﯾﺎ ﻧـﻪ !؟

از من نرنــــــــــج…

نه مغــــــرورم نه بی احســـــاس…

فقط خســــته ام…

خسته از اعتــــــمادی بیــــجا…

اندازه باران...
ـ چه می‌گویم؟
اندازه احساس یک کودک به باران
دوستت دارم.