♥ღ سکوت زندگی♥ღ
سردی زمستان به من آموخت در انجماد شکوفه بزنم.
♥ღ سکوت زندگی♥ღ
بیرون باران می آید و اسمان سیاه است چقدر دلم گرفت ..... شاید یک سیگار ... اما نه .... سلامتی......نو عزیزم.....
♥ღ سکوت زندگی♥ღ
دیروز می گفتم : می هراسم از این همه دوست داشتنت که شاید روزی نباشی و من ..... امروز می گویم : گویی این هراسها در یک قدمی روحم پرواز می کردند که این گونه زود مرا در بر گرفتند و امروز نیستی و من .......... فردا خواهم گفت : کاش لحظه های با تو بودن را حرام هراسهای روزهای نبودنت نکرده بودم گویی سالهاست که رفتی و من.................
♥ღ سکوت زندگی♥ღ
کاش لحظه های با تو بودن بی پایان ترین لحظات بودند و من هم چون کودکی بازیگوش در تمام ابعاد بودنت شادمانه می دویدم و هزاران ای کاش و دریغ دیگر و افسوس که در پس هر بودنت باز رفتنی غمگین تر از دیروز می آید..... ......دیروز که رفتی با امید آمدن امروزت میزیستم ...........و امروز که می روی دیگر امیدی نمانده است برای زندگی تقدیم به او که هنوز در غم چشمانش گمم
♥ღ سکوت زندگی♥ღ
من تنها ترین آدم روی زمینم! من دوستان زیادی دارم و همه آنها ادعا می کنند که دوستم دارند!!! خانواده من هم انسانهای مهربانی هستند که همیشه پشتم هستند به قول خودشان مثل یک کوه اما من باز هم تنها ترین مرد روی زمینم............ نمی دونم چرا محبت و عشق هیچکدام از آنها در دلم اثری ندارد نمی دانم باید چه کنم و چرا اینگومه شد اما هرچه هست و هر جه نیستباز هم من تنها ترین آدم روی زمینم کاش روزی یک تنها ترین دیگر هم پیدا می شد که ما با هم نتها ترین های دنیا باشی
♥ღ سکوت زندگی♥ღ
همیشه دلم می خواست بهترین باشم از همه لحاظ اما الان کمترینم دوست داشتم عاشق باشم و با معشوقم همه لذتهای دنیا رو تجربه کنم اما الان چندین ساله که تنهام نمی دونم وقتی آدما آفریده می شن واسه چی یه بخشی تو وجودشون قرار می گیره به نام دوست داشتن وقتی که قرار نیست هیچ کدوم از چیزایی که دوست داری رو داشته باشی؟؟؟ به نظرم زیادی مسخره است!!!!!! میدونی دلم می خواد قدرتی داشته باشم که دنیا رو خراب کنم . یعنی سهم من از این دنیای به این بزرگی هیچه؟؟؟؟
♥ღ سکوت زندگی♥ღ
من آن پرنده ای هستم که درقلب دخترکی زندگی می کردم اما روزی مجبور به ترک او شدم چراکه پیکر کوچکم تاب تحمل دیوارهای سنگین غم و درد را نداشت و دیگر چهچهه مستانه ام از گلویم شندیده نمی شد. در ظهر یک روز بهازی آنگاه که روزها کم کم رخت سفر به تابستان می بستند ، دخترکی که با همه تجربیات تلخ باز هم خندان بود و کودکی اش را فراموش نکرده بود ، با رفیقی همراه شد ...غافل از آنکه آن دوست دشمنیست دیرینه !!!!! و من که تنها پرنده دخترک بودم هرچه فریاد کردم تا راز های مگو را بازگو کنم صدایم به گوشش نرسید. دخترک آرام آرام به سوی سرنوشت شوم خود قدم بر میداشت و من هراسان از آنچه میرفت تا بر سرش بیاید خود را به در و دیوار قلبش می کوفنم.
♥ღ سکوت زندگی♥ღ
روزی شاید برایم سخت بود دانستن آنکه ممکن است دوستانم را در گذر زمان از دست دهم... امروز اما همه آنهایی را که دوست می داشتم از دست می دهم و چه غریبانه برایم عادیست!!!! نمی دانم این جنون از کجا و چگونه و در کدامین کوره راه زندگی به جانم افتاد که این چنین بی تفاوتم از تنهایی از بد بودن از نبودن...... دلم می خواهد به سرزمینی سفر کنم که تنها من باشم و همدم هر روز تنهاییم ، سیگارهایی که دود می شوند تا با مرگشان آرام آرام مرا دود کنند. وسعت غریبی من در میان این مردم آشنا چنان به جنونم می آورد که دیگر تاب گله مندی های دوستان قدیم را ندارم و آنها چه با تعجب به دوستی می نگرند که باور داشتند می شناسندش اما........ به قول شاعری:...............
♥ღ سکوت زندگی♥ღ
من آدم نا امیدی هستم اینوخوب می دونم و خیلی وقته که این احساس زجر آورو تو وجودم حس می کنم . دلم نمی خواست نوشته هام همه اش گله و شکایت باشه اما جز این چیزی ندارم که بگم . واسه خودم متاسفام . یه روزی به خودم احترام می ذاشتم چون گفتم خدا یه تیکه از وچود خودشو به من داده پس من با همه اشتباهاتم بازم اخر اخرش می رسم به خدا ، اما حالا واسه خودم و وجودم ۲زارم ارزش قائل نیستم
♥ღ سکوت زندگی♥ღ
چه تنهایند چشمانم: در پشت عینک فاب سیاهم وقتی به ایینه نگاه می کنم. زمانی نه چندان دور کسی عاشقشان بود. راستی؟ عاشقشان بود؟؟؟
♥ღ سکوت زندگی♥ღ
ازتو دلگیرم......................
♥ღ سکوت زندگی♥ღ
وای که چقدر این روزها خسته ام.....این دیوارهای خاکستری گلویم را می فشارد دلم آسمان می خواهد آسمانی که رنگ بی رنگیست آسمانی که دلش گشاده است وای که چقدر خسته ام از دویدن پی مهربانی دلم می خواهد بنشینم زیر درختی سبز به غصه بی دغدغه بی فکر نگاهم را پر بدهم روی آسمان و مهربانی بی دویدن بیاید به سراغم بنشیند با من و ما باهم زیر سبزی درختان دور از این خاکستری سرد با هم چای بنوشیم وای که چقدر خسته ام از دلگیری این شهر
♥ღ سکوت زندگی♥ღ
دارم می روم بی صدا بی رمق با دنیا دنیا خاطرات با لحظه لحظه تفکر دارم می روم به کجا؟ نمی دانم اما گویی باید رفت و من رفتن را خوب آموخته ام اما فراموشی را اما فراموشی را............................
♥ღ سکوت زندگی♥ღ
منتظرم شاید مرگ بیاید و روزها را شکل دیگری کند اما........... بعید می دانم مرگ من هم همچون زندگانی غمناکم پر است از بیزاری پر است از روزمرگی وای از این تکرار غمناک
♥ღ سکوت زندگی♥ღ
هیچ......................پوچ سر و ته زنگیم به همین سادگیست به همین بی رنگی به همین سردی دارم می روم از شهر کودکی هایم/ دارم می روم از این کوچه های پر خاطره/ و چه ویران است این روح خسته ام/ دارم می روم پی سر نوشت شومم/ خداحافظ ای شهر خاکستری/خداحافظ درختان کم جان/ دلم انگار از همین حالا که آغاز سفر است/ شاید بی بازگشت / برای دود و سیاهی این شهر غم گرفته تنگ است/خداحافظ ای آفتاب بی رمق و چه سخت است دلکندن از این روزمرگی های دوست داشتنی/ و سلام کردن به غربت این شهر جدید...
·
موبایل ·
ابزارک ·
کلید اشتراک ·
میانبر ·
راهنما ·
شرایط خدمات ·
حریم خصوصی ·
API ·
نقشه سایت ·
تبلیغات ·
تماس
1 ديدگاه
114 
اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند
13 سال و 11 ماه و 2 روز و 12 ساعت و 17 دقيقه قبلو نام تو را می پرسد
بیا در گوش ات بگویم
همین زندگی نیز زیبا بود .