اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

همه چیز را به هم ریختم

میدانم هستی

یک جایی دم دست...

دلم میخواهد از حوالی چشمان

خسته ی زنی که می نالد از درد،

درد فراق!!!

پلی بزنم رو به امید،روشنائی

رو به نسیم...

ای آشنا

دستم گیر،

عمر زندگی چند صباحی بیش نیست!

روح دیوونه ی عشق
از تو قفس پریده

عکسها اما نمی خوابند

شاملو " قسمتی از شعر انسان ماه بهمن "