چه اهمیتی دارد

بگویم

در بلندترین ایستگاه آرزو

غریبانه ، صدا کردم تورا

تا بگویم

دلم برای چشم هایت تنگ است
کاش میدانستی

پس

نرو

رفیق

می خواهم آبی شوم و آسمانی
و دلم را که در آنسوی دریچه ی دلواپسی
بالا می رود
ودر سکوت های ِ پس ِ سکوتش
گم می شود
پیوند بزنم در چهاردیواری زمان !
افسوس
ماه رنگ باخت در آستانه ِ انتظار
و یک صدا.....

تلنگری زدم بر ذهن پوسیده ام
جوشید نام تو
واژه،واژه

تصویرت جان گرفت
در خاطر مکدرم
ذره،ذره

قلم برداشتم
نفس نفس
خسته است

روبروی آینه
تکه تکه
دل،شکسته است

آفتابت کو ..!؟



دل نگاهم



تماشای رنگین کمان می خواهد



پشت باغ باران زده



چشمانت !...



.

.

دلم برای خودم تنگ می شود



گاهی



برای تو هم


اما !...

نه از افسانه می ترسم نه ازشیطان

نه از کفر و نه از ایمان

نه از دوزخ نه از حرمان

نه از فردا نه از مردن

نه از پیمانه می خوردن

خدا را می شناسم از شما بهتر

شما را از خدا بهتر

خدا را می شناسم من