اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

چه حرف های عجیبی سر زبان من است

دهان که وا کنم از حلق من دو عابر مست

میان کوچه ولو می شوند و می میرند...

چراااااااا

چون همیشه

از تو

برای تو ...

بنفشه ها که می میرند

پروانه ها

هر کجا باشند

می گریند

و آسمان

دو رکعت نماز باران می خواند.



خوش به حال بنفشه ها

که دلبسته ی زمین نیستند

در بهار زاده می شوند و

در بهار

می میرند.

نشسته روی صندلی

پشت پنجره

مشتی خاک

به جای تو.

پشت پنجره نایست!

حسادت می کنم

وقتی

تمام دنیا

به تماشایت می نشینند.