در بهار زندگي احساس پيري ميکنم ...

با همه آزادگي فکر اسيري ميکنم ...

بس که بد ديدم ز ياران به ظاهر خوب خود ...

بعد از اين بر کودک دل سختگيري ميکنم ...

در به رويم بسته ام از اين و از آن خسته ام ...

من به جمع آشيان پاشيدگان پيوسته ام ...

اي خداي آسمان بهتر تو ميداني که من ...

بارها در راه او تا پاي جان بنشسته ام ...

شمع بودن زره زره آب گشتن تا به کي ...

راه پر خاشاک را آرام رفتن تا به کي ...

در به رويم بسته ان از اين و از آن خسته ام ...

من به جمع آشيان پاشيدگان پيوسته ام ...

اي خداي آسمان بهتر تو ميداني که من ...

بارها در راه او تا پاي جان بنشسته ام ...

در بهار زندگي احساس پيري ميکنم ...

با همه آزادگي فکر اسيري ميکنم ...

Melekler Aglar

فرشتگان میگریند

Ne güneş ne ateş beni sen yaktın

نه خورشید مرا سوزاند ونه آتش، عشق تو مرا سوزاند.

Ne hasret ne gurbet beni sen vurdun

نه حسرت مرا آزار داد و نه غربت فقط تو مرا آزار دادی.

Hem yazım hem kışım baharım oldun

تو هم تابستان وهم زمستان وهم بهارم شدی.

Duysa nasıl sevdiğimi melekler ağlar

اگراین عاشقی ام رافرشته ها هم بفهمند میگریند.

Sensiz geçen akşamlarda geceler ağlar

وقتی تو نیستی شب هم میگرید.

Pusu kurmuş yalnızlıklar saatler ağlar

به تنهایی غم گرفته من ساعتها هم می گریند.

Bilsen nasıl ِözlemişim göِkkubbe ağlar

اگر آسمانها حسرتی که برای عشق کشدم.بفهمندم می گریند.

Duysa nasıl sevdiğimi melekler ağlar

اگراین عاشقی ام رافرشته ها هم بفهمند میگریند.

Ne yere ne ögِğe ismini yazdım

اسمت را نه رو زمین نوشتم ونه رو آسمان.

Senin ismini canım kalbime yazdım

بلکه اسم تورا ای عشقم در قلبم نوشتم.

Sen günüm sen gecem sabahım oldun

تو روز من ، شب من صبح و من شدی.

Duysa nasıl sevdiğimi melekler ağlar

اگراین عاشقی ام رافرشته ها هم بفهمند میگریند.

Sensiz geçen akşamlarda geceler ağlar

وقتی تو نیستی شب هم میگرید.

Pusu kurmuş yalnızlıklar saatler ağlar

به تنهایی غم گرفته من ساعتها هم می گریند.

Bilsen nasıl ِözlemişim göِkkubbe ağlar

اگر آسمانها حسرتی که برای عشق کشدیم بفهمند می گریند.

Duysa nasıl sevdiğimi melekler ağlar

اگراین عاشقی ام رافرشته ها هم بفهمند میگریند

ای بغض پنهان در گلو ٬ حرفی بزن چیزی بگو ...

با اشک همراهی نما افشا کن اسرار مگو ...

فریاد در چنگال تو جان می دهد ققنوس وار ...

فریاد از بیداد تو ای بغض پنهان در گلو ...

بسیار غم دارم به دل صد غصه از داغ فراق ...

خون گریم از هجران او با خون دل سازم وضو ...

سوزم ز داغ هجر او سازم به تقدیر و قضا ...

هر دم فزون گردد به دل شوق وصال روی او ...

هذیان به دل نجوا به لب این است مزد عاشقان ...

خون گریم از بیداد غم غم با دلم بگرفته خو ...

بغض گلو فریاد شد با اشک او همراه شد ...

نالید از سودای دل از محنت روی نکو ...

آرام چون دریا شدم با سوز دل تنها شدم ...

چون شمع در خود سوختم در زلف شب زنجیر مو ...

اندر محاق سینه شد با سوز دل همخانه شد ...

بغض سراسر درد و آه حرفی نزن چیزی مگو! ...

مادر برام قصه بگو دل تنگ تنگه ...

قصه بابا رو بگو دل تنگه تنگه ...

مادر مادر مادر مادر ...

مادر برام حرف بزن از ایمونش بگو ...

مادر برام حرف بزن از پیمونش بگو ...

مادر تو دونی و خدا از خوبی هاش بگو ...

از مهربونی و از مهر و وفاش بگو ...

از جونفشونی و از رزم بابام بگو ...

مادر مادر مادر مادر ...

دیشب خواب بابا رو دیدم دوباره ...

نوری بهشتی دیدم بر چهره داره ...

وقتی به نزدیک بابا رسیدم ...

دیدم ملائک به دورش بیشماره ...

نگاش کردم دلم لرزید ...

صداش کردم به روم خندید ...

بغل واکرد منو بوسید ...

لباش خندون چشاش گریون منو بویید منو بوسید ...

بابا منو بوسید بابا منو بویید ...

با دیدن اشکم خون در رگش جوشید ...

بابا نوازش کرد بابا سفارش کرد ...

در جنگ با دشمن ننگه که سازش کرد ...

مادر مادر مادر مادر ...

بابا برام یه لاله چید منو تو آغوشش کشید ...

درد دلامو که شنید حرف حسین و پیش کشید ...

خونم مگه رنگین تره خون حسینه ...

جونم مگه شیرین تره جون حسینه ...

یه جون اگه دادم به راه دین و ایمون ...

صد جون هزارونش به قربون حسینه ...

بگو به مادر هرگز نخور غم ...

حسین و بابا هستند باهم ...

مادر نخور غم نگیر ماتم ...

حسین و بابا هستند باهم ...

هــر کـه آیــد گـوید: ...

گریـه کـن، تسکیـن اسـت ...

گریـه آرام دل غمگیـن اسـت ...

چنـد سـالی اسـت کـه مـن می گریـم ...

در پـی تسکینـم ...

ولـی ای کـاش کسـی می دانست ...

چنـد دریـابیـن مـا فاصـله اسـت ...

مـن و آرام دل غمگینـم ...

عشق اگر با تو بیاید به پرستاری من ...

شب هجران نکند قصد دل آزاری من ...

روزگاری که جنون رونق بازارم بود ...

تو نبودی که بیایی به خریداری من ...

برگ پاییزی ام و خسته دل از باد خزان ...

باغبان نیز نیامد پی دلداری من....

و تمام خران

خبرم هست دل آزرده و بیمار شدی

بی سبب نیست از این فاصله بیزار شدی

قصه میخواست که ما در طلب هم باشیم

نسترن پا به میان کرده و بی یار شدی

ظاهرا خوشه پروین زمان مستت کرد

این چه رسمیست که از تیره ی اغیار شدی

زود رفتی و دل از خاطره ها خالی شد

دل بریدی ز من و با دگری یار شدی

خبرم هست که با وسوسه شب پرگان

چند روزیست که در حسرت دیدار شدی

قاصدک گفت که از پنجره ها دلگیری

وز همین روست که همساده ی دیوار شدی

ازپشیمانی تو چلچله ها میگویند

و صد افسوس ، چه با فاصله بیدار شدی

یک خشم ، یک سؤال ...
پایان یک وصال ...
یک ناله یک فغان ...
از دست ناکسان ...
یک بغض یک گله ...
در سوت و هلهله ...
یک شور یک شرر ...
یک عشق بی ضرر ...

ز ليلايي شنيدم يا علي گفت ...

به مجنون چون رسيدم يا علي گفت ...

مگر اين وادي دارالجنون است ...

كه هر ديوانه ديدم يا علي گفت ...

نسيمي غنچه اي را باز مي كرد ...

به گوش غنچه كم كم يا علي گفت ...

چمن با ريزش باران رحمت ...

دعايي كرد و او هم يا علي گفت ...

يقين پروردگار آفرينش ...

به موجودات عالم يا علي گفت ...

دلا بايست هر دم يا علي گفت ...

نه هر دم بل دمادم يا علي گفت ...

به هر روز و به هر شب يا علي گفت ...

به هر پيچ و به هر خم يا علي گفت ...

خمير خاك آدم را سرشتند ...

چو بر مي خواست آدم يا علي گفت ...

علي در كعبه بر دوش پيمبر ...

قدم بنهاد وآن دم يا علي گفت ...

عصا در دست موسي اژدها گشت ...

كليم آنجا مسلّم يا علي گفت ...

ز بطن حوت ، يونس گشت آزاد ...

ز بس در ظلمت يم يا علي گفت ...

به فرقش كي اثر مي‌كرد شمشير ...

شنيدم ابن ملجم يا علي گفت ...

مگر خيبر ز جايش كنده ميشد ...

يقين آن دم علي هم يا علي گفت ...

سال تحویل شد و من ...

تمام دلتنگی هایم رابه جای تو ...

در آغوش می کشم ...

و چقدر جایت در میان بازوانم خالیست ...

كاش قلبم درد پنهاني نداشت ...

چهره ام هرگز پريشاني نداشت ...

كــــاش برگ آخر تقويم عشق ...

خبر از يك روز باراني نداشت ...

كاش مي شد راه سخت عشق را ...

بي خطر پيمود و قرباني نداشت ...

كاش ميشد عشق را تفسير كرد ...

دست و پاي عشق را زنجير كرد ...

باید که لهجه کهنم را عوض کنم ...

این حرفِ مانده در دهنم را عوض کنم ...

یک شمعِ تازه را بسرایم از آفتاب ...

شمع قدیم سوختنم را عوض کنم ...

هرشب میان مقبره ها راه می روم ...

شاید هوای زیستنم را عوض کنم ...

بردار شعر های مرا مرهمی بیار ...

بگذار وصله های تنم را عوض کنم ...

بگذار شاعرانه بمیرم از این سرود ...

از من مخواه تا کفنم را عوض کنم ...

من که هنوز خسته باران دیشبم ...

فرصت بده که پیرهنم را عوض کنم ...