تو ای مادر ، که یک عمره دلت با غصه دمسازه ...
صبوری های تو مادر منو به گریه میندازه ...
مثه یک طفل خواب آلوده من محتاج آغوشم ...
از اون لالائیات مادر، بخون بازم توی گوشم ...
برای سرنوشت من تو دلواپسترین بودی ...
برای اشکهای من همیشه آستین بودی ...
تو ای همیشه غمخوارم، تو ای محرمترین یارم ...
به نام نامی مادر، همیشه دوستت دارم ...
نوازش کن منو مادر، که فرزند تو غمگینه ...
کی میخواد بعدازاین، توو قلب من، جای تو بنشینه ...
گل من روزگار روزی، تورو از شاخه میچینه ...
در آغوشم بگیر مادر، که رسم روزگار اینه ...

گفته بودی درد دل کن گــــــــــاه با هم صحبتی

کو رفیق راز داری؟ کــــــــــــــو دل پرطاقتی؟

شمع وقتی داستانم را شنید آتش گـــــــــرفت

شرح حالم را اگر نشنیده باشی راحتـــــــــــی

تا نسیم از شرح عشقم باخبر شد، مست شد

غنچه‌ای در باغ پرپر شد ولی کــــــــو غیرتی؟

گریه می‌کردم که زاهد در قنوتم خیره مــــــــاند

دور باد از خرمن ایمان عــــــــــــــــــــاشق آفتی

روزهایم را یکایک دیدم و دیـــــــــــــــدن نداشت

کاش بر آیینه بنشیند غبار حســـــــــــــــــــرتی

بس‌که دامان بهاران گل به گل پژمرده شــــــــد

باغبان دیگر به فروردین ندارد رغبتــــــــــــــی

من کجا و جرئت بوسیدن لبهای تـــــــــــــــــــو

آبرویم را خریدی عاقبت با تهمتـــــــــــــــــــــی

زندگی شاید آن لبخندی ست ...
که دریغش کردیم ...
زندگی زمزمه پاک حیات ست، میان دو سکوت ...
زندگی، خاطره آمدن و رفتن ماست.....
شب آرامی بود ...
می روم در ایوان، تا بپرسم از خود ...
زندگی یعنی چه؟ ...
مادرم سینی چایی در دست ...
گل لبخندی چید، هدیه اش داد به من ...
خواهرم تکه نانی آورد، آمد آنجا ...
لب پاشویه نشست ...
پدرم دفتر شعری آورد، تکيه بر پشتی داد ...
شعر زیبایی خواند، و مرا برد، به آرامش زیبای یقین ...
با خودم می گفتم ....
زندگی، راز بزرگی است که در ما جاریست ...
زندگی فاصله آمدن و رفتن ماست ...
رود دنیا جاریست ...
زندگی ، آبتنی کردن در این رود است ....
وقت رفتن به همان عریانی؛ که به هنگام ورود آمده ایم ....
دست ما در کف این رود به دنبال چه می گردد؟ ....
!!!هیچ ....
زندگی، وزن نگاهی است که در خاطره ها می ماند ...
شاید این حسرت بیهوده که بر دل داری ....
شعله گرمی امید تو را، خواهد کشت ....
زندگی درک همین اکنون است ....
زندگی شوق رسیدن به همان ....
فردایی است، که نخواهد آمد ....
تو نه در دیروزی، و نه در فردایی ....
ظرف امروز، پر از بودن توست ....
شاید این خنده که امروز، دریغش کردی ....
آخرین فرصت همراهی با، امید است ...
زندگی یاد غریبی است که در سینه خاک...
به جا می ماند ....
زندگی، سبزترین آیه، در اندیشه برگ ....
زندگی، خاطر دریایی یک قطره، در آرامش رود ....
زندگی، حس شکوفایی یک مزرعه، در باور بذر ...
زندگی، باور دریاست در اندیشه ماهی، در تنگ ...
زندگی، ترجمه روشن خاک است، در آیینه عشق ...
زندگی، فهم نفهمیدن هاست ...
زندگی، پنجره ای باز، به دنیای وجود ...
تا که این پنجره باز است، جهانی با ماست ...
آسمان، نور، خدا، عشق، سعادت با ماست ...
فرصت بازی این پنجره را دریابیم ...
در نبندیم به نور، در نبندیم به آرامش پر مهر نسیم ...
پرده از ساحت دل برگیریم ...
رو به این پنجره، با شوق، سلامی بکنیم ...
زندگی، رسم پذیرایی از تقدیر است ...
وزن خوشبختی من، وزن رضایتمندی ست ...
زندگی، شاید شعر پدرم بود که خواند ...
چای مادر، که مرا گرم نمود ...
نان خواهر، که به ماهی ها داد ...
زندگی شاید آن لبخندی ست، که دریغش کردیم ...
زندگی زمزمه پاک حیات ست، میان دو سکوت ...
زندگی، خاطره آمدن و رفتن ماست ...
لحظه آمدن و رفتن ما، تنهایی ست ...
من دلم می خواهد ...
قدر این خاطره را دریابیم....

برو ای دختر پالان محبت بر دوش ! ...

ديده بر ديد ه ی من ميفکن و نازم مفروش ...

من دگر سيرم ... سير ...

بخدا سيرم از اين عشق دوپهلوی تو پست ...

تف بر آن دامن پستی که تو را پروردست ...

کم بگو جاه تو کو ؟مال تو کو؟. برده ی زر ...

کهنه رقاصه ی وحشی صفت زنگی خر ...

گر طلا نيست مرا . تخم طلا ... مردم من ...

زاده ی رنجم و پرورده ی دامان شرف ...

آتش سينه ی صدها تن دلسردم من ...

دل من چون دل تو صحنه ی دلقک ها نيست ...

ديده ی مسخره ی خنده ی چشمک ها نيست ...

دل من مامن صد شور و بسی فرياد است ...

ضربانش جرس قافله ی زنده دلان ...

طپش طبل ستم کوب ستم کوفتگان ...

چکش مغز زدنيای شرف روفتگان ...

تک تک ساعت پايان شب بيداد است! ...

دل من ای زن بدخت هوس پرور پست ...

شعله ی آتش شيرين شکن فرهاد است! ...

حيف از اين قلب .از اين قبر طرب پرور درد ...

که به فرمان تو تسليم تو . جانی کردم! ...

حيف از آن عمر که با سوز شراری جانسوز ...

پايمال هوسی هرزه و آنی کردم ...

در عوض با من شوريده چه کردی؟ نامرد ...

دل به من دادی نيست؟ ...

صحبت از دل مکن اين لانه ی شهوت دل نيست! ...

دل سپردن اگر اين است .که اين مشکل نيست! ...

هان بگير اين دلت از سينه فکندم بدر ...

ببرش دور. ببر ...

ببرش تحفه بهر پدرت! گرگ پدر ...

ﺻﻮرت ﻋﻜﺲِ ﺗﻮ آﻟﺒﻮم ﺧﻴﺴﻪ ...

‫دوﺑـﺎره ﺧـﺎﻃﺮه ﺗـﻮ ﺑـﻮﺳﻴﺪم ...

‫اﻳﻦ ﺳﻮال ﺑﻲ ﺟﻮاﺑﻮ از ﺧﻮدم ...

‫ﺗـﺎ ﺣـﺎﻻ ﻫﺰار دﻓﻌﻪ ﭘـﺮﺳﻴﺪم ...

‫ﺑﺎ ﻛﺪوم ﺗﺮاﻧﻪ ﺑﺎز ﺟﻮن ﻣﻴﮕﻴﺮه ...

‫ﻧـﺒﺾ اون ﺣـﻨﺠﺮه ي ﻓﻴﺮوزه ...

‫ﻣﻴﺪوﻧﻢ ﺑﺪون ﺗﻮ ﻓﺮداي ﻣﻦ ...

‫رﻧـﮓ ﺧﺎﻛﺴـﺘﺮي دﻳـﺮوزه ...

ﻣﻦ ﺗﺸﻨﻪ ﻣﺜﻞ ﺧﻮرﺷﻴﺪ ...

‫ﺑـﻲ ﺳﺮزﻣﻴـﻦ ﺗﺮ از ﺑﺎد ...

‫ﻛﻮﻟﻲ ﺗـﺮ از ﺗـﺮاﻧﻪ ...

‫ﺑﻲ ﭘﺮده ﻣﺜﻞ ﻓﺮﻳﺎد ...

‫ﺗﻨﻬﺎﺗﺮ از ﺳﻜﻮﺗﻢ ...

‫روﺷﻨﺘﺮ از ﺳﺘﺎره ...

‫ﻋﺎﺷﻘـﺘﺮ از ﻫﻤﻴـﺸﻪ ...

‫ﺑﺎ ﻣﻦ ﺑﺨﻮن دوﺑﺎره ...

‫ﭘﻠﻜﺎي ﭘﻨﺠﺮه رو وا ﻣﻴﻜﻨﻢ ...

‫ﺗـﻮ ﻛـﻮﭼﻪ زﻣﺰﻣﻪي ﻣﻬﺘﺎﺑﻪ ...

‫ﻫـﻤـﻪي ﭘـﻨـﺠﺮهﻫﺎ ﺧـﺎﻣـﻮﺷـﻦ ...

‫اﻧﮕﺎر اﻳﻦ ﻛﻮﭼﻪي ﺧﻠﻮت ﺧﻮاﺑﻪ ...

‫ﺑﻲ ﺻﺪا اﺳﻤﺘﻮ ﻓﺮﻳﺎد ﻣﻴﺰﻧﻢ ...

‫ﻫـﻖ ﻫـﻘﻢ ﭘﻨﺠﺮه رو ﻣﻴﺒﻨﺪه ...

‫دوﺑﺎره دﺳﺘﺎي ﻧﺎﻣﺮﺋﻲ ﺷﺐ ...

‫ﭘـﻠـﻜﺎي ﭘـﻨـﺠﺮﻣﻮ ﻣﻴـﺒﻨﺪه ...

من آن گلبرگ مغرورم که می میرم ز بی آبی ...

ولی با منت و خواری پی شبنم نمی گردم ...

من اون خاکم به زیر پا ولی مغرور مغرورم ...

به تاریکی منم تاریک ولی پر نور پر نورم ...

اگه گلبرگ بی آبم به شبنم رو نمیارم ...

اگه تشنه تو خورشیدم به سایه تن نمی کارم ...

من اون دردم که هر جایی پی مرحم نمی گرده ...

چه غم دارم اگر دنیا به کام من نمی چرخه ...

من اون عشقم که با هرکس سر سفره نمیشینه ...

من اون شوقم که اشکامو به جز محرم نمیبینه ...

اگه من ساقه ی خشکم به دریا دل نمی بندم ...

اگه بارون پربارم به صحرا دل نمی بندم ...

روزی گذشت پادشهی از گذرگهی ...

فریاد شوق بر سر هر کوی و بام خاست ...

پرسید زان میانه یکی کودک یتیم ...

کاین تابناک چیست که بر تاج پادشاست ...

آن یک جواب داد چه دانیم ما که چیست ...

پیداست آنقدر که متاعی گرانبهاست ...

نزدیک رفت پیرزنی کوژپشت و گفت ...

این اشک دیدهٔ من و خون دل شماست ...

ما را به رخت و چوب شبانی فریفته است ...

این گرگ سالهاست که با گله آشناست ...

آن پارسا که ده خرد و ملک، رهزن است ...

آن پادشا که مال رعیت خورد گداست ...

بر قطرهٔ سرشک یتیمان نظاره کن ...

تا بنگری که روشنی گوهر از کجاست ...

امشب این پنجره رامی بندم ...

و به مهتاب خبر خواهم داد ...

امشب از فکر و خیالم برود ...

پرده را خوب بکش ...

تا نبید سحر این لحظه ما ...

و نسیمی نوزد بر تن تب کرده ما ...

عرق شرم نشست ...

دو سه جامی ز لبت خواهم خورد ...

مست بیرون زده ...

از گوشه این میکده سرخ لبت ...

دل به دریا که زدم ، دست من گیر ببر ...

سوی آن صخره مرجانی چشمان خودت ...

آتشی روشن کن در برم خوب برقص ...

بزن آتش به تن پر شررم ...

امشب این پنجره رامی بندم ...

و به آن صخره مرجانی ...

چشمان تو دل می بندم ...

امشب این پنجره رامی بندم ...

و به مهتاب خبر خواهم داد ...

امشب از فکر و خیالم برود ...

جان مریم چشماتو واکن سری بالا کن ...

در اومد خورشید شد هوا سفید ...

وقت اون رسید که بریم به صحرا آی نازنین مریم ...

جان مریم چشماتو واکن منو صدا کن ...

بشیم روونه بریم از خونه ...

شونه به شونه به یاد اون روزها وای نازنین مریم ...

باز دوباره صبح شد من هنوز بیدارم ...

کاش میخوابیدم تورو خواب میدیدم ...

خوشه غم توی دلم زده جوونه دونه بدونه ...

دل نمی دونه چه کنه با این همه غم ...

وای نازنین مریم وای نازنین مریم ...

بیا رسید وقت درو مال منی از پیشم نرو ...

بیا سر کارمون بریم درو کنیم گندمارو ...

بیا رسید وقت درو مال منی از پیشم نرو ...

بیا سر کارمون بریم بیا بیا نازنین مریم نازنین مریم ...

باز دوباره صبح شد من هنوز بیدارم ...

ای کاش میخوابیدم تورو خواب میدیدم ...

خوشه غم توی دلم زده جوونه دونه بدونه ...

دل نمی دونه چه کنه با این همه غم ...

وای نازنین مریم وای نازنین مریم ...

من اگر روح پریشان دارم ...

من اگر غصه هزاران دارم ...

گله از بازی دوران دارم ...

دل گریان،لب خندان دارم ...

به تو و عشق تو ایمان دارم ...

در غمستان نفس گیر، اگر ...

نفسم می گیرد ...

آرزو در دل من ...

متولد نشده، می میرد ...

یا اگر دست زمان درازای هر نفس ...

جان مرا می گیرد ...

دل گریان، لب خندان دارم ...

به تو و عشق تو ایمان دارم ...

من اگر پشت خودم پنهانم ...

من اگر خسته ترین انسانم ...

به وفای همه بی ایمانم ...

دل گریان، لب خندان دارم ...

به تو و عشق تو ایمان دارم ...

آمریکا آمریکا ننگ به نیرنگ تو ...

خون جوانان ما می چکد از چنگ تو ...

ای ز شراره ستم شعله به عالم زده ...

امن و امان جهان یکسره بر هم زده ...

بر سر هر خرمنی در د ل هر گلشنی ...

آتش بیداد تو صاعقه غم زده ...

ثروت انبوه تو خون دل توده هاست ...

کین تو بر سینه ها دشنه ماتم زده ...

دزد جهان خواره ای دیو ستم پاره ای ...

عقرب جراه ای روبه مکاره ای ...

جور و جفا در تو هست مهر و وفا در تو نیست ...

زهر بلا در تو هست شهد صفا در تو نیست ...

در همه دور زمان چون تو ستم کاره نیست ...

عامل هر فتنه ای صلح و صفا در تو نیست ...

آمریکا آمریکا ننگ به نیرنگ تو ...

خون جوانان ما می چکد از چنگ تو ...

در همه گیتی به پاست نائره جنگ تو ...

گوش جهان خسته طبل بد آهنگ تو ...

مظهر شیطان تو یی دشمن انسان تویی ...

ای همه اهریمنی سرحد فرهنگ تو ...

رسم تو عصیانگری کار تو ویرانگری ...

تیره شده عالم از حیله و نیرنگ تو ...

دشمن هر ملتی موجب هر ذلتی ...

سایه هر وحشتی فتنه هر امتی ...

راه را باز نماييد ...محرم آمد ...

دم بگيريد که هنگامه ي ماتم آمد ...

دست بر سينه نهاده ...همه تعظيم کنيد ...

مادري دست به پهلو، کمري خم آمد ...

نوکران، سينه زنان، موي کنان، مويه کنيد ...

سر برهنه ز جنان حضرت خاتم آمد ...

امشبي را که شب درد دل با يار است ...

سفره ي دل بگشاييد محرم آمد ...

پيرهن مشکي ما حوله احرام عزاست ...

در حسينه ارباب خدا هم آمد ...

چشم ما گريه کنان وصل به چشم زهراست ...

زين سبب سلسله ي اشک منظم آمد ...

بر سياهي عزا ديده ي ما روشن شد ...

بزم دلداگي يار فراهم آمد ...

روز محشر که همه خلق خدا حيرانند ...

رتبه ي زائر ارباب مقدم آمد ...

قدر بال مگسي اشک بشويد دل ما ...

قطره ايي پاک تر از چشمه ي زمزم آمد ...

عرضه بر دوست کنم نوکري يک ساله ...

که همه عشق خدا صاحب پرچم آمد ...

فاطمه منتظر آمدن ما بوده ...

لشگر گريه کنان شه عالم آمد ...

پرستو ها همه رفتند ...

کبوتر ها همه رفتند ...

همه همشهریان بار سفر بستند ...

درون کوچه های شهر ما پاییز طولانیست ...

نمی دانم بهاری هست؟ ...

نمی دانم صدایی هست؟ ...

... عجب صبری خدا دارد ...

همه همسایه ها رفتند ...

همه عاشق دلها رفتند ...

همه از خونه و کاشونه دل کندند ...

درون خونه بیگانگان راهی پیدا نیست ...

نمی دانم بهاری هست؟ ...

نمی دانم صدایی هست؟ ...

... عجب صبری خدا دارد ...

هوای باغ پاییزم ...

شکفتن رفته از حالم ...

زدم سر بس که بر دیوار ...

تکیده بر فقس بالم ...

چنان بی یاور و یارم ...

چنان بی یاور و یارم ...

چنان بیگانه با خویشم ...

که حتی سایه ام دیگر ...

نمی آید به دنبالم ...

یک تاجر آمریکایى نزدیک یک روستاى مکزیکى ایستاده بود که یک قایق کوچک

ماهی گیرى از بغلش رد شد که توش چند تا ماهى بود!

از مکزیکى پرسید: چقدر طول کشید که این چند تارو بگیرى؟

مکزیکى: مدت خیلى کمى !

آمریکایى: پس چرا بیشتر صبر نکردى تا بیشتر ماهى گیرت بیاد؟

مکزیکى: چون همین تعداد هم براى سیر کردن خانواده‌ام کافیه !

آمریکایى: اما بقیه وقتت رو چیکار می کنى؟

مکزیکى: تا دیروقت می خوابم! یک کم ماهی گیرى می کنم! با بچه‌هام بازى می کنم! با

زنم خوش می گذرونم! بعد میرم تو دهکده می چرخم! با دوستام شروع می کنیم به گیتار

زدن و خوش گذرونى! خلاصه مشغولم با این نوع زندگى !

آمریکایى: من توی هاروارد درس خوندم و می تونم کمکت کنم! تو باید بیشتر ماهی گیرى

بکنى! اونوقت می تونى با پولش یک قایق بزرگ تر بخرى! و با درآمد اون چند تا قایق دیگه

هم بعدا اضافه می کنى! اون وقت یک عالمه قایق براى ماهی گیرى دارى !

مکزیکى: خب! بعدش چى؟

آمریکایى: به جاى این که ماهى‌هارو به واسطه بفروشى، اونارو مستقیما به مشتری ها

میدى و براى خودت کار و بار درست می کنى… بعدش کارخونه راه می اندازى و به

تولیداتش نظارت می کنى… این دهکده کوچیک رو هم ترک می کنى و میرى

مکزیکو سیتى! بعدش لوس آنجلس! و از اون جا هم نیویورک… اونجاس که دست به

کارهاى مهم تر هم می زنى …

مکزیکى: اما آقا! این کار چقدر طول می کشه؟ آمریکایى: پانزده تا بیست سال ! مکزیکى:

اما بعدش چى آقا؟

آمریکایى: بهترین قسمت همینه! موقع مناسب که گیر اومد، میرى و سهام شرکتت رو به

قیمت خیلى بالا می فروشى! این کار میلیون ها دلار برات عایدى داره !

مکزیکى: میلیون ها دلار؟؟؟ خب بعدش چى؟

آمریکایى: اون وقت بازنشسته میشى! میرى به یک دهکده ساحلى کوچیک! جایى که

می تونى تا دیروقت بخوابى! یک کم ماهی گیرى کنى! با بچه هات بازى کنى ! با زنت

خوش باشى! برى دهکده و تا دیروقت با دوستات گیتار بزنى و خوش بگذرونى!!!

مکزیکی نگاهی به مرد آمریکایی کرد و گفت :خب من الانم که دارم همین کارو می کنم!!!