من با آهنگِ اینا دل تنگ شدم
من زنده شدم

ابتهاج / سایه

اوضاع خوبی نیست /
ولی من درستش میکنم
جانِ خودشُ قسم خوردم ..

گفتم بمان! نماند... / شعر یازده :

نه اینکه بی تو نخندم
نه
اما به خدا تمام این خنده های خام بی خیال
به یک تبسم کوتاه دیدار چهارشنبه ها نمی ارزند
به تبسم ساعت نه صبح
یا دقیقتر بگویم
نه وبیست دقیقه ی صبح
حالا اگر بانگ بیست و بهانه ی ساعت در ازدحام واژه و وزن موازی ترانه نمی گنجد
گناهش به گردن تو
که من و این دل درمانده را
چشم در راه طنین تبسم می گذاشتی
حالا هنوز
نه صبح چهارشنبه ها که می شود
کنار خیال خالی اتاقک تلفن می ایستم
دل به دامنه ی رویا می دهم
و تو را می بینم
که با لباسی به رنگ بنفشه های بنفش
به سمت پسکوچه های پرسه و پروانه می روی
نه اینکه بی تو نخندم
نه
اما به نیامدن همیشه ی نگاهت قسم
تمام خطوط این خنده های خواب آلود
با رگبار گریه های شبانه
از رخساره ی خسته و خیسم
پاک می شوند

#یغما-گلرویی

پ.ن 1 : عاشق ِ این شعر ِ یغمام !

پ.ن 2 : همین ُ با صدای یه دوست امروز شنیدم / حسِ دو برابر خوب !

دیوونم اینُ شنیدی /
عاشقی اینُ شنیدم ..

والا چندین جا دیدم دوستات نوشتن اسح بعد که پرسیدم گفتم فرقی نداره با اشح

تو را صدا کردم
تو را صدا کردم

تمام هستی من
چو يک پياله‌ی شير
ميان دستم بود

نگاه آبی ماه
به شيشه ها می‌خورد

..

+شعر: فروغ‌فرخزاد

+حیف کسی نیست اینُ بخونه !!

دنیا خو واس همینه ک میگم ازین نسلا ممکنه باشی البته بلا نسبت

مرفه بی درد