ممنونم مریم عزیز... مثل همیشه خیلی خیلی لطف داری دیگه...

موافقم

ز ساندویچ ها بگگگگگگگگگگگگگووووووووووووووووووو

ز بس بی تاب آن زلف پریشانم، نمی دانم

حبابم، موج سرگردان طوفانم؟ نمی دانم



حقیقت بود یا دور تسلسل، حلقه زلفت؟

هزار و یک شب این افسانه می خوانم، نمی دانم



سراسر صرف شد عمرم همه محو نگاه تو

ولی از نحوه چشمت چه می دانم؟ نمی دانم



چو اشکی سرزده یک لحظه از چشم تو افتادم

چرا در خانه خود عین مهمانم؟ نمی دانم



ستاره می شمارم سال های انتظارم را:

هزار و سیصد و چندین و چندانم؟ نمی دانم



نمی دانم، بگو عشق تو از جانم چه می خواهد؟

چه می خواهد بگو عشق تو از جانم؟ نمی دانم



نمی دانم به غیر از این نمی دانم، چه می دانم؟

نمی دانم، نمی دانم، نمی دانم، نمی دانم...

***قیصر امین پور***

شیطونی بسه.

شهریار

آواز عاشقانه ی مادر در گلو شکست
حق با سکوت بود، صدا در گلو شکست

دیگر دلم هوای سرودن نمی کند
تنها بهانه ی دل ما در گلو شکست

سربسته ماند بغض گره خورده در دلم
آن گریه های عقده گشا در گلو شکست

ای داد، کس به داغ دل باغ، دل نداد
ای وای، های های عزا در گلو شکست

آن روزها ی خوب که دیدیم، خواب بود
خوابم پرید و خاطره ها در گلو شکست

«بادا» مباد گشت و «مبادا»‌به باد رفت
«آیا» ز یاد رفت و «چرا» در گلو شکست

فرصت گذشت و حرف دلم ناتمام ماند
نفرین و آفرین و دعا در گلو شکست

تا آمدم که با تو خداحافظی کنم
بغضم امان نداد و خدا...در گلو شکست