ممنونم مریم عزیز... مثل همیشه خیلی خیلی لطف داری دیگه...

این منم در آینه یا تویی برابرم؟

ای ضمیر مشترک ، ای خود فراترم!

در من این غریبه کیست؟ باورم نمی شود

خوب می شناسمت ، در خودم که بنگرم

این تویی ، خود تویی ، در پسِ نقاب من

ای مسیح مهربان ، زیر نام قیصرم

ای فزونتر از زمان ، دورِ پادشاهی ام

ای فراتر از زمین ، مرزهای کشورم !

نقطه نقطه ، خط به خط ، ‌صفحه صفحه ، برگ برگ

خط رد پای توست ، سطر سطر دفترم

قوم و خویش من همه ، از قبیله ی غمند

عشق خواهر من است ، درد هم برادرم

سالها دویده ام از پی خودم ، ولی

تا به خود رسیده ام ، دیده ام که دیگرم

در به در به هر طرف ، بی نشان و بی هدف

گم شده چو کودکی ، در هوای مادرم

از هزار آینه تو به تو گذشته ام

می روم که خویش را با خودم بیاورم

با خودم چه کرده ام ؟ من چگونه گم شدم ؟

باز می رسم به خود ، از خودم که بگذرم

دیگران اگر که خوب ، یا خدا نکرده بد

خوب، من چه کرده ام؟ شاعرم که شاعرم!

راستی چه کرده ام ؟ شاعری که کار نیست

کار چیز دیگریست ، من به فکر دیگرم !