نه عزیزم ...توفیق که به سجده و کنج خلوتش با رب نیست.. توی همهمه ی خلقش خدمت کردن خودش یه توفیق که نصیب هر کسی نمیشه ..

منم خیلی دلم میخواست نشد....

اوهوممم

اهومم

اهوم

شاهرخ نادری می گوید: علت اصلی ناراحتی و بیماری دلکش دوری از عروس و نوه زیبایشان نیما بود که در سال 1999 از ایران رفتند و دیگر برنگشتند و این زن با تنها فرزندش سهیل زندگی می کرد و روز به روز این افسردگی بیشتر ظاهر می شد.
دلکش جاودانه است و در ایران همیشه می گفتند مثلث هنری ایران علی تجویدی، معینی کرمانشاهی و دلکش و اگر کسانی در ایران در موسیقی شهرتی پیدا کردند این اواخر مانند آقای اصفهانی و آقای افتخاری، اینها موسیقیهایی را خواندند که برای آقای تجویدی و همایون خرم بود و خانم دلکش اجرا کرده بود. یک روز از او سئوال شد در یک جمع که بعد از خودت چه صدایی را در ایران می پسندی و قبول داری. گفت یک صدای زن هست و آن خانم هایده است.

خطیبی می نویسد: دلکش هرگز شعرهای سست و بی مایه را نمی خواند، خودش هم ذوق آهنگسازی داشت و با آنکه در دوران دلکش آهنگهای تند باب روز نبود، دلکش سنت شکنی کرد و آهنگهای شادش نیز مورد توجه مردم قرار گرفت.
خانم دلکش از خواندن محروم بود، و به علت آنکه حقوق بازنشستگيو مزاياي او بعد ازانقلاب قطع شده بود، در فقر و بيماري زندگي ميکرد. سرانجام در سال 1378 جمهوري اسلامي به خانم دلکش که نزديک به هشتاد سال داشت، اجازه داد به خارج برود و در چند کنسرت که از سوي موسسات ايرانيان مهاجر ترتيب يافته بود، ظاهر شود. در قناعت خانم دلکش همين بس که بعد از آنکه مقدارمختصري پول در چند کنسرت در شرق آمريکا و کانادا تامين شد، برنامه کنسرت ها را تعطيل کرد و به ايران بازگشت.

خود دلکش نخواست مستقيما از وضع خود شکايت کند. غرور او از اينها بزرگتر بود.
ایشان در سال 1383 دار فانی را وداع گفتند. روحش شاد و یادش گرامی باد.

ممنون گلپری نازم..

بهله ..توی مقالم انواع سکوت ها رو به ذهن اوردم ..اگر بخواین میتونم صداشون کنم

بذارید مخفی بمونن : دی

بله درسته..میترسم یه دفعه ای وارد شن زیاد به چشم بیان چشمشون بزنن

دقیقا

حالا قصدش چی بوده؟

قصدش این بود که اون دختر جون خانوما از این نظرات بنویسن براشون.
اصنم اون دختر جون خانوما ناراحت نشدنا..حرصم نخوردن.

به حق همین روز علی همیشه یاور دلت ..همه روزهات.
از ته دلم برات خواستم