برونِ شهر… با یاران

شبِ مهتاب در صحرا

قدح در دست و مطرب مست و ساقی یارِ خوش باشد


اوحدی مراغه ای

دخترک خندیدو

پسرک ماتش برد!

که به چه دلهره از باغچه ی همسایه،سیب را دزدیده

باغبان از پی او تند دوید

به خیالش میخواست،

حرمت باغچه ودختر کم سالش را

ازپسر پس گیرد!

غضب الود به او غیظی کرد!

این وسط من بودم،

سیب دندان زده ای که روی خاک افتادم

من که پیغمبرعشقی معصوم،

بین دستان پر از دلهره یک عاشق

ولب و دندانِ

تشنه ی کشف وپر از پرسش دختر بودم

وبه خاک افتادم

چون رسولی ناکام!

هردورا بغض ربود.....

دخترک رفت ولی زیر لب این را میگفت:

"اویقینا پی معشوق خودش می اید"

پسرک ماند ولی روی لبش زمزمه بود:

"مطمینا که پشیمان شده بر میگردد"

سالهاست که پوسیده ام ارام ارام

عشق قربانی مظلوم غروراست هنوز!

جسم من تجزیه شد ساده ولی ذراتم

همه اندیشه کنان غرق دراین پندارند:


این جدایی بخدا رابطه با سیب نداشت!

من به توخندیدم

چونکه میدانستم

تو به چه دلهره از باغچه همسایه سیب را دزدیدی

پدرم از پی تو تند دوید

ونمیدانستی باغبان باغچه همسایه

پدر پیر من است

من به تو خندیدم


تا که باخنده خودپاسخ عشق توراخالصانه بدهم

بغض چشمان تو لیک

لرزه انداخت به دستان من و

سیب دندان زده از دست من افتاد به خاک


دل من گفت:برو

چون نمی خواست به خاطر بسپارد

گریه تلخ تورا

ومن رفتم وهنوز

سالهاست که در ذهن من ارام ارام

حیرت وبغض تو تکرار کنان

می دهد ازارم

ومن اندیشه کنان غرق دراین پندارم

که چه میشداگرباغچه ماسیب نداشت...

توبه من خندیدی

و نمی دانستی

من به چه دلهره از باغچه ی همسایه

سیب را دزدیدم

باغبان از پی من تند دوید

سیب را دست تودید

غضب الوده به من کرد نگاه

سیب دندان زده از دست تو افتاد به خاک


وتو رفتی وهنوز،

سالهاست که در گوش من ارام ارام


خش خش گام توتکرار کنان ،

میدهد ازارم

ومن اندیشه کنان غرق دراین پندارم

که چرا خانه کوچک ما سیب نداشت!

بزار باور کنم یه تکیه گاهم // برای غربت ِ یه مرد ِ عاشق



ایرج جنتی عطایی

مرگ در قاموس ما از بی وفایی بهتر است
در قفس با دوست مردن از رهایی بهتر است

قصه ی فرهاد دنیا را گرفت ای پادشاه
دل به دست آوردن از کشورگشایی بهتر است

تشنگان مهر محتاج ترحم نیستند
کوشش بیهوده در عشق از گدایی بهتر است

باشد ای عقل معاش اندیش، با معنای عشق-‎
آشنایم کن ولی ناآشنایی بهتر است

فهم این رندی برای اهل معنا سخت نیست
دلبری خوب است، اما دلربایی بهتر است

هرکسی را تاب دیدار سر زلف تو نیست
اینکه در آیینه گیسو می گشایی بهتر است

کاش دست دوستی هرگز نمی دادی به من
آرزوی وصل از بیم ِ جدایی بهتر است
.
.
.
#فاضل-نظری

چگونه شرح دهم بت پرست یعنی چه؟

کسی که دل به تو یک عمر بست یعنی چه؟


برای لحظه ی اول که دیدمت ناگاه

نخورده تجربه کردم که مست یعنی چه


گذشتی و نگذشتم که خاطرت باشد

کسی که پای دلش مانده است یعنی چه


گلایه می کند از گریه ام خدا اما

زمین نخورده بفهمد شکست یعنی چه


تو را که ترک کنم تازه بعد می فهمی

که انتقام من و ضرب شصت یعنی چه ؟


الهام دیداریان