شاپورخان
تمـام ِ اين چـند سـال و اَنــدي عــمرم بـه کــنار ... مـن فـــقط ، بـه انـــدازه ي همــان صَــدُم هـاي ِ ثـانيه اي که ، در هــواي ِ عطـرِ ِ آغــوشت نفـس کـشيـدم ، زنـــدگـي کــــردم !!
شاپورخان
خــدا جـونـــم يــه بـــار reset کـن لطفـــا ؛ زنـدگــيِ خيليــــا هَنـــگ کـــرده ...
شاپورخان
وقـتي زيـاد باشـي , آدمـا تـرش ميکنـن , حيـف و ميلـت ميکـنن! بايـد کـم باشـي , تا مـزه مـزه ات کنـن...!!
شاپورخان
ايــن دختــرها و پســرايي که فقــط بلــدن با يکــي بمــونن جا داره هــمينــجا از همــشون قــدرداني کنــيم ...
شاپورخان
ما که به سلامتي هر کي زديم ، رفت اينو مي زنيم به سلامتي غم ، شايد رفت . . .
شاپورخان
وقتــي تــو رابطـه هاي دوستــي بــَعضـها بــه مسائل جنســي فکــر ميـکــُنن بــَعضـي هام بــه شارژ ايرانـســـل ! دَرک مــي کــُنــي کـه تَنهـايــي زياد هــَم بــَد نيست....
شاپورخان
در کودکي: پاك کن هايي ز پاکي داشتيم، يک تراش سرخ لاکي داشتيم، کيفمان چفتي به رنگ زرد داشت، دوشمان از حلقه هايش درد داشت، گرمي دستانمان از آه بود،برگ دفترهايمان از کاه بود، تا درون نيمکت جا ميشديم ما پراز تصميم کبري ميشديم، با وجود سوز و سرماي شديد ، ريزعلي پيراهنش را ميدريد، کاش ميشد باز کوچک ميشديم لااقل يک روز کودک ميشديم...
شاپورخان
چــرا مــي گوينــد ... هـا ... علامــت جمــع اســت ؟ در حالــي کــه وقتـــي آن را بــا ، تــن ... + ... هــا جمــع مــي کنــي ... خــودت مــي مانــي و خــودت !!!
شاپورخان
ايـن دَردي کِــه مَــن مـي کِشــم، دَرد ِ بـي تــو بــودنــ نيستـــ !.!.! تـــاوان بـــا تـــو بـــودن استـــ !!!...
به روی چشم داداش...

14 سال و 2 ماه و 14 روز و 20 ساعت و 50 دقيقه قبلسلامت وتندرست باشی علیرضای عزیزم
14 سال و 2 ماه و 14 روز و 20 ساعت و 29 دقيقه قبلهمچنین داداش ...

14 سال و 2 ماه و 14 روز و 20 ساعت و 27 دقيقه قبل