یک سال و چند صد روز گذشته و من هر روز هزار بار به ته این بی ته می رسم....

ما عادت داریم به تاوان روزانه...
ترسی نیست رفیق... بزار این بی حسی بیاد... شاید تهش خودمون رو دیدیم هنوز....

بی حسی خیلی وقته رخنه کرده

سخت ِ رفیق اینجا هستم
اینجایی که دیگه هیشکی رو توش نمیشناسم همه رفتن
همه
من نمیدونم چرا موندم
واقن من چرا اینجا موندم ؟
خوب ِ بازم تو هستی
با اینکه همدیگر و زیاد نمیشناسیم

درد های هم جنس...

اینجا لخت شده.... حکم ویرانه ای که هی ادم می اد توش و هی سرک می کشه تا شاید یکی اون وسطا سرک رو جواب بده...

هنوزم هستن البته... خودت و یه چند نفر دیگه... همین هم باز غنیمته...

و شاید بیشتر از دور و بری هامون بشناسیم همدیگر رو... اینجا خوبیش به [!] نبودنشه... کلمات صورت بهتری رو، رو می کنند از ادم

وبلاگ ات چی شد؟

ما شدیم فاحشه ای که جرممون اینه واژه تن کردیم
یکی میاد
یه تیکه میبره میره
میگه به به خوشمزه بود
همین که هستی
هستم
خوب ِ

داره جون میکنِ ِ اینه : [لینک]

واسه تو رو ندارم

و چ بیجا نفس نفس میزنم در فرار از چنگالش ... بی خیال ِ نفسهایم ... برگرد مرگ را می کشم

گرم دستانم را خودش دعوتِ مرگ کرد....بی خیال نفسهایم می شوم.... او ایستاده نگاره می کند آخرین نفسها را...

و هنوز ایمان دارد ب رجعت.. برگرد اسمان آبی ست .............

مرسی ..مرسی ک اومدی و نوشتی ..خیلی وقت بود دلم نوشتن میخواست از نوع بی اغراق ...................شب بخیر

ایمان آبی... هنوز هم نقش می زند دلم را...


منم ممنونت که بودی... بعد مدتها، چسبید این نوشتن های دور از قیچی ویرایش های سنگین ذهن....
ممنون برای همراهیت....
شبت خوش...

همیشه باشی .

12 روز و 13 ساعت و 35 دقیقه قبل.

منتظرت می مونیم دوست همیشه مهربون و موندگار..

..... : )
ممنون از همه لطف هاتون...

: )


هوووووم .

خواهش می کنم... خوشحال از خوشحالیت... : ) و شرمنده که با تاخیر بود... به اینترنت محدود دسترسی دارم...

دشمنت شرمنده ؛ همین که تبریک گفتین کلی ارزشمنده : ) / انشالا این مشکل اینترتتونم درست شه : دی

تو همیشه لطف داری به من.... : )

انشالله ، خدا از دهنت بشنوه ; )

بنفش با طعم تو....... : )

سرخی شفق با طعم ِ لبانت
صورتی با تمام بی تابی هایم / و سیاهی هر لحظه م با دامن کوتاهت