من علیرضا هستم
چه سخت است زندگی کردن در شش میلیاردنفر............
من علیرضا هستم
خدا........ اگر بندگانم بدانند كه من چقدر به یاد آنها هستم، از فرط شادی خواهند مرد
من علیرضا هستم
دلم گرفته مثل آن روزها که فروغ دلش می گرفت مثل آن روزها که چراغ های رابطه تاریک بود
من علیرضا هستم
باور نکن خنده هایم را واین لبخند های دروغین که از پله های درد بالا می رود باور نکن اگر هنوز گاهی گیسوان بافته ام در باد کودکی می کند و قهقهه های بی خیالی ام گلدان های شمعدانی پدر بزرگ را می شکند. باور نکن اگر این روزها می گویم: خوبم هیچ چیز آرام نیست. کجاست مولانا ؟ که دیگر درد انسان در نی نامه هم نمی گنجد.
من علیرضا هستم
انسان پرنده ی غمگینی است در زیر آوار زخم های تنهایی و ترانه ی هر روزه اش شب گریه هایی ست که به خانه ی توفان می رسد...
من علیرضا هستم
عجب وزنی دارد چند قطره اشک ...!!هروقت گریه میکنم سبک میشوم ...
من علیرضا هستم
در دلم هواي دلتنگي بپاست.
من علیرضا هستم
دیوانهـ شدهـ امـ اینروزها گمانـ میکنمـ همهـ .. معشوقهـ ی تـــــــ و اند !
من علیرضا هستم
تــــو .. رو بر میگردانی !.. بیچاره من .. زیر و رو می شوم !..
بازدید
این ارسال را بازنشر کرده است.
·
موبایل ·
ابزارک ·
کلید اشتراک ·
میانبر ·
راهنما ·
شرایط خدمات ·
حریم خصوصی ·
API ·
نقشه سایت ·
تبلیغات ·
تماس
ديدگاه
5 
دیدگاه
دیدگاه غیرفعال شده است.
