Kuzey
جاذبه سیب ، آدم را به زمین زد و جاذبه زمین ، سیب را ! فرقی نمیکند ؛ سقوط سرنوشت دل دادن به هر جاذبه ای غیر از خداست.
Kuzey
بـــعضـــی وقـــتـــا دوســـتـــ دارمـــ کـــنارمـــ بـــاشیـــ
مـــحکـــم بـــغـــلـــمـــ کـــنیـــ
بـــزاریـــ آرومـــ گـــریـــهـــ کـــنمـــ
راحـــتـــ بـــشـــم
بـــعد آهـــســـتهـــ تـــو گـــوشـــمـــ بـــگیـــ:
دیـــوونـــهـــ منـــکهـــ بـــاهـــاتـــمـــ….!
Kuzey
هـَر کسـے خوشگـل و خوشتیپـﮧ هرزﮧ نیســ!
هـَر کسے ریـش دارﮧ مومـن نیســـت!
هـَر کسـے چـادر میپوشــﮧ مریـم مقـدس نیســت!
زندگـــے خصوصیـﮧ دیگران بـﮧ تو هیـــچ ربطے نـدارﮧ..!
+ پَس...... خورـے زیـادے مَمْنـــــــــ.وع!
Kuzey
تو به من خندیدی و نمی دانستی من به چه دلهره از باغچه همسایه سیب را دزدیدم باغبان از پی من تند دوید سیب را دست تو دید غضب آلود به من کرد نگاه سیب دندان زده از دست تو افتاد به خاک و تو رفتی و هنوز، سالهاست که در گوش من آرام آرام خش خش گام تو تکرار کنان می دهد آزارم و من اندیشه کنان غرق در این پندارم که چرا باغچه کوچک ما سیب نداشت
Kuzey
میدانم دیگر برای من نیستی اما دلی که با تو باشد این حرفها را نمی فهمد …
Kuzey
پـیشِ تــــو مـُـردَنـَـم یــا زِنده بـودَنـَـم ، فرقــی نِمی کُنِه امــا بـَـرایِ مـَـن بـازنـدِه بـودَنـَـم ، فرقــی نِمی کُنِه بـایـَـد مَسیرَمــو بی هَمسَفَر بــِرم بـا کــــولهِ بـار درد کـی فــِکرِشو میکـــَرد ؟ مـَن تـــو جَوونی یم پ یرِ غـَمِت شُدم کــــــاری نِمیشه کــــَرد کـی فــِکرِشو میکـــَرد ؟
Kuzey
ﯾﻪ ﻭﻗﺘﺎﯾﯽ ﺁﺩﻡ ﺍﺯ ﺭﻭﯼ ﺩﻭﺳﺖ ﻧﺪﺍﺷﺘﻦ ﺍﺯ ﯾﮑﯽ ﻓﺎﺻﻠﻪ ﻣﯿﮕﯿﺮﻩ
ﯾﻪ ﻭﻗﺘﺎﯾﯽ ﺍﺯ ﺗﺮﺱ ” ﻭﺍﺑﺴــــــــﺘـﮔﯽ …
Kuzey
هیـــچ معجـــزه ای … نمـی تـــوانـــد ، مثــل ِ آغـــوش ِ تـــو مـــرا مــومـن کـــند …
Kuzey
“ב لـــ ــــҐ” یــ ــڪ ڪوچــ ــﮧ ے بـــ ــטּ بستـــــ میـــ ــפֿـواهـــב و یـــ ـڪ باراטּ نــــــم نـــــــم و یـ ـــڪ “פֿــــــבا” ڪﮧ ڪمـ ـے باهــ ــم راه بــ ـرویــــҐ همیـــــטּ .
Kuzey
بیچاره مترسک …
سرتاسر سال از مزرعه محافظت میکرد ولی با آغاز فصل سرما تنش هیزم کشاورز شد !
آری ، پاداش وفاداری جز این نیست !
Kuzey
وابسته شدم به تو ، بی آنکه بدانم
“وابستگیها”
وام های کوتاه مدتی هستند
با بهره های سنگین . . .
Kuzey
روزی خواهدآمدمن وتو یک جایی خیلی دور از هم شب و روز را درآغوش یک غریبه بیقرار هم باشیم و بعداز هربار هم آغوشی به یاد آغوش هم "بی صدا..دلتنگ گریه کنیم"
Kuzey
حســــــرت! یعنی رو به رویــــــــم نشسته ای و باز خیســـــی چشمـــانـــم را، آن دستمال خشک بی احساس پاک کنـــــد ..حســــــرت! یعنی شانه هایت دوش به دوشـــــــم باشد اما نتوانــــم از دلتنگی به آن پناه ببـــــــرم .. حســــــرت! یعنی تــــو که در عین بـــــــــودنت داشتنت را آرزو می کنــــــــم…! . حســــــــرت! یــعنــــی به انتـــــظار تــــو نشـــستــن و در فــــــــکـــــرت آرام مـــــــردن …!
Kuzey
زنده ام نه ازجانی که مانده ، از استخوان های لجبازی که روی هم ایستاده اند !
Kuzey
نسلـی هستــیـم ، که روزهــا میخــوابیــم.. و شبــهـا بیـــــداریـــم ! چــون.. تــاریـکی شب ، بـــرامــون.. قــابــل تحمـّـل تــر از “تـــاریــکی” روزهــامــونــه !