به ساعت نگاه میکنم
حدود سه نصفه شب است
چشم میبندم تا مباد که چشمانت را از یاد برده باشم
و طبق عادت کنار پنجره میروم
سوسوی چند چراغ مهربان
و سایه های کش دار شبگردان خمیده و خاکستریه گسترده بر حاشیه ها
و صدای هیجان انگیز چند سگ
و بانگ آسمانیه چند خروس
از شوق به هوا میپرم چون کودکی ام
و خوشحال که
هنوز معمای سبز رودخانه از دور برایم حل نشده است
آری از شوق به هوا میپرم
و خوب میدانم ....

هیچی رضامون

فقط دیکتاتورها از مرگ دیکتاتور ها ناراحت میشن

وااااااااااااو میس گلپری کیفین یاخچیدی ؟؟

فکر کنم یذره اسپیکم دچار پرابلم شده : ))

اما اتاق گوشه ندارد که
تُف میکند تفاله جانش را

حسرت نَبرم به خوابِ آن مرداب
کارام درون دشت شب خفته ست
دریایم و نیست باکم از طوفان
دریا همه عمر خوابش آشفته ست

بازم این اومد

سنکا

قدرتمند اونیه که در اوج قدرت؛ مهربانی کنه(چی گفتم اصن)

الان از فردا دوباره عین قبل میشه

یکی بیاد
یه شعر تازه تر بگه
برای گیس گلابتون
از مرگ #جادوگر بگه
ازمرگ #جادوگرِ بد
که از کتابا می اومد