به ساعت نگاه میکنم
حدود سه نصفه شب است
چشم میبندم تا مباد که چشمانت را از یاد برده باشم
و طبق عادت کنار پنجره میروم
سوسوی چند چراغ مهربان
و سایه های کش دار شبگردان خمیده و خاکستریه گسترده بر حاشیه ها
و صدای هیجان انگیز چند سگ
و بانگ آسمانیه چند خروس
از شوق به هوا میپرم چون کودکی ام
و خوشحال که
هنوز معمای سبز رودخانه از دور برایم حل نشده است
آری از شوق به هوا میپرم
و خوب میدانم ....

#حافظ

#مولوی

#صائب

سلام داداش . دنبال شدی

نه دیگه خودم قاطی میکنم میارم میریزم تو حلقت عزیزم...

تورش اندر دست

هيچش اندر تور

مي سپارد راه خود را,دور

تا حصار كلبة در حسرتش محصور

بازبيني بازگردد صبح ديگر نيز

تورش اندر دست و در آن هيچ

تا بيندازد دگر ره چنگ در دريا

وآزمايد بخت بي بنياد



همچو اين صياد

نيز من هر شب

ساقي دير اعتناي ارقه ترسا را

بازگويم: ساغري ديگر

تا دهد آن ديگري ديگر

زآن زلال تلخ شورانگيز

پاكزاد تاك آتشخيز

ya ruze amme masalan

یا خودِ خدا... اره یه چشمه نشونم داده...

وقتی فکر میکنم این وقت شب
مگر چند نفر بیدارند؟
و از میان انان که بیدارند
مگر چند نفر به تو فکر می کنند؟
و از میان آنان که بیدارند و به تو فکر می کنند
مگر چند نفر می توانند صبح فردا شماره ات را بگیرند
و این شعر را برایت بخوانند؟؟

که هرگز از تو نَگردم نه بشنوم پندی