به ساعت نگاه میکنم
حدود سه نصفه شب است
چشم میبندم تا مباد که چشمانت را از یاد برده باشم
و طبق عادت کنار پنجره میروم
سوسوی چند چراغ مهربان
و سایه های کش دار شبگردان خمیده و خاکستریه گسترده بر حاشیه ها
و صدای هیجان انگیز چند سگ
و بانگ آسمانیه چند خروس
از شوق به هوا میپرم چون کودکی ام
و خوشحال که
هنوز معمای سبز رودخانه از دور برایم حل نشده است
آری از شوق به هوا میپرم
و خوب میدانم ....

روزگاره دیگه

بابا گوریو
انوره دو بالزاک

#نمیشه ... به این راحتی نیست

تا ته ِ قصّه دود خواهم شد ..

#حافظ

خیلی خیلی خوشم اوووووووووومد

#فرخی

روز پوچی همچو روزان دگر

سایه ای ز امروزها ، دیروزها

این شعر سهراب خیلی قشنگه