Shahdad
جــام בلــت دωـــت مــטּ بـوב جــامــے ڪـِﮧ پر بوב از شــرآب عــشــق من جرعــہ جرعــہ مــے نوشیـבمو مـωــت مــے شــבَم و בقـآیـــق قَـבم زناטּ از جـآבه زمـــاטּ عبور میــڪـرבن من مـــωـتُ و مــωــت تر بـــہ ::בیــوانگـــے:: وصل میشـבم
Shahdad
زن که بـاشـی … عـاشـق شـوی “چـشـم سـفـیـد” خـطـابـَت مـیکـنـنـد ! راسـت مـی گـویـنـد ... چـشـمـانـَم سـفـیـد شـد بـه جـاده هـایی کـه... “تـو...” مـُسـافـر هـیـچـکـدام نـبـودی...
Shahdad
گفتم خدایا سوالی دارم؟گفت بپرس ! پرسیدم چرا وقتی شادم بامن می خندند ولی وقتی ناراحتم کسی بامن نمی گرید جواب داد! شادی ها را برای جمع کردن دوست آفریده ام ولی غم رو برای انتخاب بهترین دوست..
Shahdad
دوستی فصل قشنگیست پرازلاله سرخ دوستی تلفیق شعورمن وتوست دوستی رنگ قشنگیست به رنگ خدا دوستی حس عجیبیست
Shahdad
بوسه آن بوسه که از روی تو در خواب گرفتم گل بود که از شاخه ی مهتاب گرفتم هرگز نتوانی ز من دور بمانی چون در دل خود عکس تو را قاب گرفتم
Shahdad
دوســتــت دارم را هزار بار ديگر تکرار کن . . . اينجا نه بيني کسي دراز مي شود ! . . . نه گرگي به گله ات ميزند ! . . .
Shahdad
اگر روزی عاشق شدی ... قصه ات را برای هیچکس بازگو نکن ... این روزها چشم حسودان به دود اسپند عادت کرده ......!
Shahdad
گاهی نفس به تیزی شمشیر می شود از هرچه زندگیست دلت سیر می شود گویی به خواب بود جوانیمان گذشت گاهی چه زود فرصتمان دیر می شود کاری ندارم آنکه کجایی چه می کنی بی عشق سر مکن که دلت پیر می شود....
Shahdad
هر روز این عشق یکطرفه را طی میکنم . یکبار هم تو گامی بدین سو بردار نترس . .. جریمه اش با من !!!
Shahdad
گریه نکن قوری... مگسهایی که نوش جان میکردی ، برای برکه ی ساکت و پر نعمتت دیگر تره هم خرد نمیکنند... مگسها گرد آدمهای شیرین میگردند... گرد آدمهیی که احساسشان را بی ریا میبخشند و در عوض خیانت میبینند... مگسهای برکه ات اینجا دل میشکنند و با خیال آسوده میپرند روی شانه ی دیگری.
Shahdad
محكمتر از آنم كه برای تنها نبودنم... آنچه را كه اسمش را غرور گذاشته ام برايت به زمين بكوبم احساس من قيمتی داشت كه تو برای پرداخت آن فقير بودی ...
Shahdad
دلتنگی عین یه مار اومده رو قلبم نشسته هر چند لحظه ... یا چند ساعت گاهی هم چند روز یک بار میآد نیششو فرو میکنه تو قلبم ... گُر میگیرم .. بعد آرووم میشم .. دوباره................
Shahdad
آرزو دارم شبی عاشق شوی . آرزو دارم بفهمی درد را . تلخی برخوردهای سرد را . می رسد روزی که بی من سر کنی . می رسد روزی که مرگ عشق را باور کنی ...
Shahdad
نگاه نافذت مرا به سوی تو روانه کرد حضور سرخ تو را برای من بهانه کرد دلم به خاطر تو و به عشق پاک و ساده ات پری به آسمان کشید و غربت شبانه کرد من آن غروب خسته ام که از طلوع سرخ تو طنین بغض کهنه را ترانه در ترانه کرد کنون بدان که من که ام کبوتری شکسته بال که پر کشید در دلت و عشق را بهانه کرد..
Shahdad
رنگ چشمانت من را از راه به در کرد حالت موهایت مرا هر شب مأمور بافتنشان کرد پستے و بلندے های شهر تنت مرا سردرگم کرد تلاشم را کردم که لب هایم را به مقصد برسانم ولی سردرگم بوی تنت گشتم سرم به میان دو قله هاے سینه ات است ولے من نوای (صداے) دو دل را می شنوم آرے تو دل مرا با خود بردے دلبرم..
بازدید
Shahdad
·
موبایل ·
ابزارک ·
کلید اشتراک ·
میانبر ·
راهنما ·
شرایط خدمات ·
حریم خصوصی ·
API ·
نقشه سایت ·
تبلیغات ·
تماس
ديدگاه
5 
