الينا
تا زبان را در دهان يوسف زهرا نهاد / آهي از دل بر كشيد و سوخت جان خويش را
الينا
نياز عاشقان معشوق را بر ناز دارد / تو سر تا پا وفا بودي ،تو را من بي وفا كردم
الينا
تا قيامت مژه بر هم نزنم ،گر دانم / كه اميد نگهي ،روز جزا خواهد بود
الينا
تو اندر بوستان بايد كه پيش سرو ننشيني / و گر نه باغبان گويد كه ديگر سرو ننشانم
الينا
مي خواهم از خدا به دعا صد هزار جان / تا صد هزار بار بميرم براي تو
الينا
الهي چه شود كه دلم را بگشايي و از خود مرهمي بر جانم نهي من سود چون جويم كه دو دستم از مايه تهي ، نگر كه به فضل خود افكني مرا در روز بهي .
الينا
الهي از ان خوان كه بهر پاكان نهادي نصيب من بينوا كو ؟ اگر نعمتت جز بطاعت نباشد پس ان را بيع خوانند ، لطف و عطا كو ؟
ديدگاه
11 
بازدید
این ارسال را بازنشر کرده است.
این ارسال را بازنشر کردهاند.
این ارسال را بازنشر کرده است.
·
موبایل ·
ابزارک ·
کلید اشتراک ·
میانبر ·
راهنما ·
شرایط خدمات ·
حریم خصوصی ·
API ·
نقشه سایت ·
تبلیغات ·
تماس
