اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

سلاااااااااااااااااام صدف جان ....خوش اومدی

شبت بخیر

من...به اندازه نفسهایت هزاران بار بیشتر شکسته ام

و زمان بهترین مداوا بر زخم شکسته هایم ..

به سه نقطه نمی رسد حرفهایم

در آینه ها

هیچ تصویری از ما نیست.

از من بنوشد

نکند، تو آمده باشی!

این بازی کودکانه نیست...

من در تو جا مانده ام

یا تو در

آینه ی عشق

که هنوز

نگاهم

با خیالت شور می خواند...

یادم هست

شاید

نیست

که باران داشت می پرسید

چرا قلب زمین سنگی ست

چرا ذهن زمان

خالی

از هر چه قصه ی پاکی ست

آینه حاضر نیست

چشمان خود سرم را ، هم صحبت خود سازد

می دانم ،می دانی ، اخمهای من

با خنده های پنجره نسبت دارد

وساکت ترین جمله ها

در لا به لای دفترم

به فریاد می آیند.

شاید امشب برای حادثه ی حضورت

حا ملگی باران را جشن بگیرم

درون خواب من چه رازهای که نبود

دير زمانيست كه شعر هاي كوتاهم را

براي پرواز هيچ طوطي خط نزدم

واز سماجت گل وگلدان شمعداني

ودل ودلداريش هيچ نميدانم

از ياد برده ام كه من

مني كه در انعكاس برف ها بود

زير خاك ها به دنبال تو

خود را گم كرد

و انتقام نبودت را از هيچ سايه اي نگرفت

علیرضا تو اواتارت چرا سر نداره؟ میخوای زشتیت دیده نشه؟