وسعت تنهایی...

صدا خشکیده در بطنم

از این دنیای بی احساس می ترسم

می ترسم...

می ترسم...

بی تابم...

چشم های خسته مرا

خواب تو کا[!]ت

خوابی که تعبیر رویاهایش تو باشی

سپاس بی پایان

خبرِ بدبختیِ من را پیش از ما
ماهی‌ها خواهند فهمید
وَ من می‌دانم
عمرِ حافظه‌ها چقدر کوتاه‌ است

دلم با مشت دیگران ککش هم نمیگزد




اما اخم تو خردش میکند



چه رسد به قهر و نبودنت...