اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

کدام چیز ِ شکسته خریدار داشته که دل ِ شکسته خریدار داشته باشد ... ؟

وقتی رفتم
بگویید
پرنده‌یی بود که
پرواز را جا گذاشت و رفت

صدای آژیر... لالایی آخر



هیس!!



سکوت...



مبادا بیدارشان کنی!



کودکان روستا بخواب رفته اند



سکوت...



نه. بدادم برس



دستان مادرم هنوز جان دارد...

انسان

وارث درد است

و پرنده ای بی سرزمین

و زمین

نه آنقدر بزرگ

که سرزمین انسان شود.

مانکنا :

ده میلیارد تومن گذاشتهم

زیر

زیر

زیر...
.
.
.
.
.

.

.

.

.

.

بعدش میمیرم

آی حال میده

مردن اینجوری